 | |  |
| |
Spinvis op de WSOP (2)
|
David heeft daadwerkelijk het afscheid gekregen dat hij verdient. We vertrekken richting Red Rock Casino waar we natuurlijk beginnen met een rondje bowlen. Ik gooi zeven strikes in een beurt, maar omdat ik eigenlijk nog steeds niet kan bowlen mis ik mijn spares waardoor ik blijf hangen op 187. Er wordt zoals gebruikelijk goed gegokt op worpen met links, spares en double handed throws. David laat zich dat geen twee keer zeggen en werpt menigmaal met links. Wanneer hij eindigt met een left-handed turkey moet ik diep in de buidel tasten, maar ik heb zelden met meer liefde een bet afbetaald.
We vervolgen de avond bij Up, de nieuwe 3d-Disneyfilm. U mag best weten, vier volwassen mannen zaten, verscholen achter hun zeer coole 3d-brillen, te huilen bij de openingsscene. De volgende halte is thrillpoker. David demarreert vroeg met zijn white Russians en wij willen ons niet laten kennen en volgen gestaag. De alcohol doet met name bij mij zijn werk en ik gooi met een ferme high five voor de tweede keer een white russian over tafel. Omdat mijn gokinzetten overeenkomen met mijn promillage vindt de manager het allemaal prima en en veegt de tafel opnieuw schoon. Goed in de olie beëindigen we de avond en hangen nog wat thuis.
De volgende ochtend vertrekt David vroeg. We hebben een filmwaardig afscheid. Ik ben nog steeds half dronken maar we omhelzen elkaar innig. Teleurgesteld over zijn vertrek, maar voldaan over zijn verblijf in Vegas. De rest van de dag pokeren we online waar weer menige Sunday Major wordt gespeeld. Ik maak twee diepe runs, in de Sunday Million en de Mulligan, maar zonder een echt zieke score.
Maandag spelen Almar, Simon en ik het $1.500 No Limit event dus besluiten we rustig aan te doen om wel uitgerust dit event te spelen. Mijn event begint briljant. Ik open KK under the gun en word ge-drie-bet door een speler in middle position. Omdat de beste man nog geen hand gespeeld had en ik de laatste tijd graag kings tegen azen in mag drukken besluit ik hem alleen te callen. De flop heeft allemaal lage kaarten en we checken allebei. De turn brengt een schitterende king. Ik check, hij bet, ik raise en hij callt. Ik weet nu practisch zeker dat hij AK heeft, dus enthousiast overshove ik de river en hij callt met de hand die ik verwachtte. Ik blijf veel handen spelen en wanneer ik KK krijg, vindt iemand het genoeg en knalt zijn queens erin, ik call en hold.
Ik heb bij de eerste break 15k en ik kan niet anders zeggen dan dat het mooi loopt. De uren erna loopt het echter totaal niet, ik vlieg wat heen en weer tussen de 9k en 18k, maar kan nooit echt doorstoten. Ik word ontzettend licht gecalld en krijg niet de handen om lekker door te knallen. Bij 500/1.000/100 sta ik nog steeds op 13k. Met nog 400 man in het toernooi worden we verplaatst naar de Amazon Room.
Het blijft me opvallen hoe laag het niveau van de spelers om me heen is. Er zitten zeker zeer goede spelers tussen, maar ook zoveel spelers die 5 a 6 keer de big blind openen, ⅓ van hun stack erin hebben liggen en folden voor een all-in. Aan het einde van de dag begint het eindelijk te lopen, ik win een flip met 66 van QTo en kan vervolgens door mijn nitty image nog een aantal potten oppikken. De belangrijkste pot van de dag volgt snel daarop. Ik open 99 under the gun en wordt gecalld door de big blind. Hij checkt naar me toe op een 2-3-5 board en ik maak de continuation bet.
Hij gaat in de tank en na vier minuten vind ik het genoeg. Normaal gesproken call ik nooit de clock, maar op een gegeven moment houdt het op. Wanneer de floormanager vanaf 10 begint af te tellen gooit hij zijn geld erin. Ik call en hold tegen 77. Na deze hand sta ik op ongeveer 45.000. Ik eindig de dag met 48,5k en voel me prima over mijn kansen.
Dag 2 begint echter vrij matig. De tournament director geeft meerdere malen aan dat we vlak bij het geld zitten en aangezien ik de big stack rechts heb zitten en zelf de tweede stack aan tafel ben, besluit ik veel te openen. Ik kom vrij snel in twee flips terecht en verlies beide. Wanneer ik een een blind battle ook nog verlies met 88 tegen 99 sta ik weer op 20k. We spelen nu hand for hand omdat er nog 303 mensen inzitten en 297 betaald krijgen. Na de eerste hand geeft de tournament director aan dat er nog 298 man inzitten en dat we de volgende hand gaan spelen. Dan roept een dealer hem, hij loopt erheen en dan volgt een lange stilte, het rumoer van de overige spelers zwelt langzaam aan en dan de bevrijdende woorden: "congratulations, you’ve all made the money!"
Iedereen begint te klappen en high fives te geven, een vrouw naast me met nog 1½ big blind belt huilend haar man. Ik heb wel eens meer gewonnen, maar dit is toch een heerlijk gevoel. Na de bubble gaat het snel. De blinds zijn hoog en het is nu of nooit, ik verlies nog een flip tegen een short stack en druk niet veel later 96s erin en wordt gecalled door ATs. Ik flop een flushdraw, turn een straight draw, maar zijn ace-high is op de river nog steeds goed. Ik cash mijn winnings en vertrek richting de jongens.
Simon en Almar verblijven in Red Rock dus ik pak een taxi die kant op. Simon heeft inmiddels drie beurten boven de 170 gegooid, dus die voelt zich top. We besluiten een rondje trickbowling te doen, waarbij we de lichtste ballen met of extreem veel effect of superhard op de kegels afvuren.
De volgende dag worden eindelijk online wat succes geboekt. We delen vaak wat procenten met elkaar en we draaien inmiddels met z’n drieën in de zwarte cijfers.
We spelen nog een 550$ in de venetian. Ik kom weer erg deep en ben blij dat mijn live game nog steeds beter wordt. Ik vlieg net voor het geld er weer matig uit, maar ben erg blij dat het nu live ook goed gaat. Het blijft echter lastig om echt door te knallen, al meerdere deepe runs gemaakt en nog nooit echt die 10k+ score.
Vandaag is de Fourth of July dus we vertrekken nu richting stad, op voor een mooi feestje en gretig om weer een dag bad beats weg te spoelen.
Spinvis
« Deel 1 | Deel 3 »
|
Reageren op dit artikel?
|
|
 | |  |
