 | |  |
| |
Spinvis op de WSOP (1)
|
Bart de Vries, de toernooiheld die online ook wel bekend staat als Spinvis, is wederom in Las Vegas neergestreken voor de WSOP. Vanaf vandaag lees je hier weer zijn avonturen...
Dit jaar reizen we wederom met een bont gezelschap richting Vegas. Zaterdagochtend om 8 uur vliegen Simon, David en ik, Almar volgt enkele uren later. Simon en Almar waren vorig jaar ook mee en David wordt dit jaar ontgroend. David is een goede vriend sinds de middelbare school. Gek van alles wat God verboden heeft en niet vies van een mooie weddenschap, stevige borrel, enz. Recentelijk was hij erbij toen ik een $100 rebuy won en FTOPS #20, afgelopen mei. U begrijpt, hij is een lucky charm en waar komt zo iemand nu beter tot zijn recht dan in Vegas.
De vlucht is 100 keer relaxter dan vorig jaar. We hebben dit jaar plekken met meer beenruimte gereserveerd dus dat wordt een klein feestje. Een ongelooflijke halve meter beenruimte hebben we dit jaar. Een Thaise familie zit naast ons, alleen zit hun zoon elders. Wanneer de stewardess dit probleem kenbaar maakt biedt een vriendelijke Chinees aan om te verplaatsen vanuit zijn nooduitgangseat. Met zoveel goedheid om me heen ben ik natuurlijk niet te beroerd om deze extra twee meter ruimte te confisqueren zodat de beste Thai naast zijn moeder kan zitten.
Heerlijk uitgerust landen we in Detroit. Bij de douane begint echter het probleem. In de VS geven ze graag minder begaafden veel macht en dat veroorzaakt veel problemen. We staan lang in de rij en wanneer we aan de beurt zijn moeten we richting een andere rij achter een vlucht uit het Midden-Oosten. Een oud dametje wordt ondervraagd alsof ze de moeder van Osama is. Ze spreekt nauwelijks Engels, maar dit probleem wordt soepel verholpen door de Amerikaanse door hard te gaan schreeuwen. Deze genante vertoning plus de check-ups daarna duren ruim anderhalf uur waardoor we onze aansluiting missen. De volgende vlucht naar Vegas vertrekt drie uur later. We krijgen eerste klas seats dus erg teleurgesteld zijn we niet.
Dit jaar hebben we hetzelfde huis als vorig jaar. We duiken gelijk het zwembad in en wanneer Almar komt is het feest compleet. We drinken behoorlijk door en besluiten de volgende dag vroeg op te staan om alle Sunday Majors mee te pakken en om in het ritme te komen.
Het online pokeren gaat echter zeer matig. We spelen praktisch ieder groot toernooi dat voorbij komt, maar slagen er nergens in om tot een behoorlijke cash te komen. Zwaar teleurgesteld vertrekken we richting de Bellagio waar Almar oppert om White Russians te gaan slempen. We tippen de cocktail waitress flink dus ze blijft enthousiast richting onze tafel lopen met dit overheerlijke drankje. David runt behoorlijk hot met Let It Ride en aangezien we splitten, kunnen we vrolijk door blijven drinken. Rond half 10 ’s ochtends verlaten we de toko compleet dronken en verdwaald in tijd en ruimte. Jetlag-technisch gezien niet de slimste move, maar wel een mooie avond.
Maandag relaxen we wat rond het huis, dinsdag besluiten Simon en ik om het $330 Deep Stack toernooi in de Venetian te spelen. Simon vliegt er na drie uur spelen uit wanneer hij het erin krijgt met Jacks tegen een restealer zijn A3o die hit op de river. Mijn toernooi loopt lekker. Ik merkte vorig jaar een groot verschil tussen mijn online en live game. Live ben ik zo’n ontzettende nit. In dit toernooi speel ik echter ontspannen en goed, vertrouw mijn reads en loop aardig druk op mijn tegenstanders uit te oefenen. In dit toernooi zitten met name bejaarde heren die het niet erg gaaf vinden wanneer je continu over hun limp heen raiset. Wanneer ik een grote pot pak met 97s is mijn verder vriendelijke buurman er klaar mee: "Why? I really don’t understand what you’re doing." Mijn nieuwe tafel is wat sterker en ik verlies snel twee flips. Ik drop van 120k naar 85k, maar heb nog steeds een goeie stack in dit mooie toernooi. Aan tafel zit een kerel met een stack van rond de 200k die veel opent en zijn stack goed gebruikt. Ik raise hem twee keer en de tweede keer waarschuwt hij me dat hij niet bang is voor die agressieve Dutchies. Hij callt al die agressieve Scandinaviërs erg snel. Prima sir.
Hij raiset vanaf de button en ik druk vanuit de big blind mijn AQs over hem heen. Hij denkt erg lang na en foldt uiteindelijk A7o open. Ik sta inmiddels weer op een ruime 100k. Dezelfde orbit opent deze 'table captain' vanuit early position naar 5,5k bij 1k/2k/200, ik re-raise hem naar 19,5k vanuit middle position met Azen. De big blind denkt erg lang na en foldt dan. Mijn grote vriend callt na een korte speech. De flop is Q-9-4 rainbow en hij gaat instantly all-in. Ik call daar gelijk achter aan en hij laat AQs zien. De big blind vertelt dat hij ook AQs foldde dus het ziet er gunstig uit. De river brengt echter zijn one-outer en ik mag naar huis.
De dagen erna wordt veel online gepokerd en ik zal u niet verder vervelen met bad beat stories, maar het was weer geen feest.
Donderdag speel ik het Mixed Hold'em event en wederom loopt het kak. Ik ben wel blij dat ik nu tien keer beter live speel dan vorig jaar, maar het blijft kak om iedere flip of beter te verliezen. Na teleurgesteld thuis te komen, besluiten we dat het tijd is om te gaan bowlen. We drinken er vrolijk op los en er wordt aardig gegooid. We hebben echter zin in White Russians dus besluiten we Thrill Poker te gaan spelen. Bij dit briljante spel krijg je zeven kaarten waarvan je er twee kwijt moet raken met natuurlijke de leuke bonussen voor bijzondere handen. David blijkt wederom van onschatbare waarde, omdat hij full house na straight na quads tevoorschijn tovert, waardoor we langzaam omhoog gaan.
Wanneer de bank een full house laat zien zakken Almar en ik achterover in onze stoel, maar David zet zijn gepatenteerde coole look op. Dit kan nog mooie worden! De beste man laat een royal flush zien, die 200-1 uitbetaalt en krijgt in totaal zo’n $1.200 zijn kant op geschoven. De White Russians zijn vanaf dat moment niet meer aan te slepen. We besluiten om niet alles weer weg te gooien en besluiten met een deel van de winst op de roulette tafels in teamverband tegen elkaar te battelen. Dat deel is natuurlijk snel weg en we besluiten om naar huis te gaan. Almar vind nog wat fiches in zijn zak en gooit die op 'black 29'. Dit schitterende nummer valt natuurlijk en we overleggen of we misschien het poker maar moeten laten voor wat het is en professioneel te gaan rouletten.
Vrijdag volgt een lekker dagje online grinden. Ik pak eindelijk mijn WSOP main event seat en ben alle bad beats, suckouts en andere lelijke dingen prompt vergeten. We vieren het door in het Red Rock casino te bowlen. Bij terugkomst vinden we een van de coolste TV-programma’s ooit: Relentless Pursuit. In Amerika zitten een aantal gasten met pijl en boog 40 uur in een blokhut te wachten tot een hert hun fake-hert gaat berijden om 'm dan af te knallen. Deze volwassen mannen zijn compleet verkleed als boom en komen half klaar wanneer ze hun kill bespreken. In de reclame komen nog meer retards voorbij die ons vertellen dat wanneer je een hert à la Robin Hood hebt geschoten, je hem met dit übercoole speciale mes in een keer oprijgt. We bespreken hoe we deze footage bij de Partij voor de Dieren krijgen en hoe gek ze zouden worden wanneer ze dit zien.
Zaterdag vertrekken Simon, Almar en ik richting Rio om het $1.500 No Limit event te spelen. Het toernooi is uitverkocht, dus helaas kunnen Simon en Almar niet meer meedoen. Mijn toernooi loopt totaal niet. Ik ben compleet card dead en als ik wat probeer, loop ik tegen de nuts in de roeien. Bij 75/150 ga ik voor 3k all-in over een aantal limpers en pik de pot op. De volgende hand ga ik weer all-in met AJs over een raise en hij foldt gelukkig braaf. Gelijk daarna push ik over een andere raiser heen met A K en hij callt met AK. Flop is J35, turn 6 en de river een schitterende 8. De tafel voelt met me mee. Ik schud de winnaar zijn hand en wens de mannen succes.
Vanavond is helaas Davids laatste avond, maar dat zal in ieder geval een memorabele avond worden. Morgen lekker online pokeren en maandag weer een $1.500 No Limit event. Ik kon de bloggers eerst niet vinden dus mijn updates kwamen niet door. Ik zal ze maandag wel even aanklampen.
Nu eerst de stad in en David een welverdiend afscheid geven!
Spinvis
Deel 2 »
|
Reageren op dit artikel?
| |
 | |  |
