Op weg naar Monte Carlo.
Huh, op weg naar Monte Carlo? Er zou toch eerst een verslag van de Nations Cup komen?
In de loop van het verhaal zal blijken waarom ik de chronologie even heb omgegooid.
Na een zeer geslaagde week in Cardiff vol spanning, emotie, humor, succes en teleurstelling is het tijd om de koffers te pakken en opweg te gaan naar een volgend avontuur.
Een vriendelijke man aan de andere kant van de lijn vertelt me dat het 8.00 uur is, ik vertel hem dat hij waarschijnlijk verkeerd verbonden is. Na enig aandringen weet hij me ervan te overtuigen dat hij toch echt het goede kamernummer heeft gebeld. Ah das waar ook, het is vandaag weer reisdag. Om 9.00 heeft de productiemaatschappij voor mij een taxi gereserveerd die mij naar het vliegveld zal brengen, waar ik om 11.00 een vlucht naar Amsterdam heb om vervolgens om 19.15 naar Nice te vliegen, vanuit Nice is het nog een klein stukje naar Monte Carlo.
Snel douchen, koffer pakken en met een laatste snackje uit de minibar als ontbijt ben ik klaar om uit te checken. Ik meld de receptie netjes dat ik om 9.00 uur opgehaald word. Rond een uur of negen komt het vriendelijke meisje naar me toe om te vertellen dat ik nog steeds niet opgehaald ben. "No shit, joh??". Ze bedoelt het natuurlijk goed en ik vertel haar dat ze wel een andere taxi voor me mag bellen. Deze is er niet veel later en ik ben op weg naar het vliegveld.
Vanaf dit moment lijkt het alsof ik in een combinatie van een candid camera programma en een slechte horror film terecht kom. Met mijn overbepakte koffer sta ik in een rij voor de incheckbalie, het vreemde is alleen dat er niemand aan de andere kant van de balie zit.
Als er iets in het leven is wat ik haat, is het in rijen staan. Vooral als de rij niet opschiet en zoals je begrijpt schoot deze rij ongeveer 0 cm per 10 minuten op. Het begint al aardig te borrelen van binnen dus ik denk maar even snel aan een trucje dat ik in mijn anger managment cursus heb geleerd; diep inademen, rustig uitblazen "hmmmmmm......pffffffff" vervolgens tot 10 tellen "1..,2..,3..,4..,5..,6..,7..,8..,9..,10.."
De mensen om mij heen beginnen me steeds meer te irriteren als er eindelijk iemand aan de balie verschijnt. "Hehe, nou hop die koffers op die band en rap wat", helaas is deze man er niet om ons in te checken maar om het heugelijke nieuws te brengen dat onze vlucht gecancelled is i.v.m. een technische storing. We kunnen bij de ticketdesk meer informatie krijgen.
Als ik goed en wel besef wat deze man allemaal verteld heeft, is de rest van het volk al als aasgieren op de bewuste ticketdesk afgestormd. Er zit niets anders op dan maar weer achteraan in de rij aan te sluiten in afwachting op wat er gebeuren gaat. Deze rij gaat natuurlijk wederom super langzaam. Gelukkig zijn er genoeg kinderen die heerlijk schreeuwend en rennend mijn trommelvliezen tarten. Mijn koffer is omgedoopt tot klimtoestel en mijn benen zijn de ideale plek om je achter te verstoppen voor je schreeuwende maatje. Is er dan niemand die dit losgeslagen satansgebroed tot rust kan manen? Ah, eindelijk papa grijpt in, wat natuurlijk resulteert in jankende kinderen. "hmmmmmm......pffffffff" tot 10 tellen "1..,2..,3..,4..,5..,6..,7..,8..,9..,10.."
Als ik dan eindelijk aan de beurt ben en bij de balie kom aanlopen zit daar een Wales biggetje me met glazige ogen aan te kijken. Dit belooft natuurlijk niet veel goeds, maar uit ervaring weet ik dat je het meest gedaan krijgt als je zelf uiterst vriendelijk blijft. Met alle gemak tover ik een prodentsmile op mijn gezicht en vertel Knorretje dat ik vanavond hoe dan ook in Nice moet zijn. Knir kijkt even naar mijn papieren en vervolgens in de computer en zegt dat ik alleen geboekt heb naar Amsterdam. Ik begrijp de verwarring en leg Knar uit dat ik vanuit Amsterdam via een andere maatschappij een ticket naar Nice heb voor later op de dag, maar dat ik deze misschien wel eens zou kunnen missen door deze vertraging en dat ik hoe dan ook vanavond in Nice moet zijn. Aha nu snapt ze het, maar wij zijn alleen verantwoordelijk voor uw vlucht naar Amsterdam, deze kan ze omboeken, ik zal dan vliegen vanaf Heathrow. "hmmmmmm......pffffffff" tot 10 tellen "1..,2..,3..,4..,5..,6..,7..,8..,9..,10.."
Wederom tover ik dezelfde prodentsmile op mijn gezicht als ik haar nogmaal probeer uit te leggen dat ik snap dat het eventueel buiten haar verantwoordelijkheden valt en dat er eventueel extra kosten aan verbonden zijn maar dat ik HOE DAN OOK VANAVOND IN NICE MOET ZIJN! "Maar meneer ik mag u alleen een vlucht naar Amsterdam aanbieden".
Ja dat snap ik nu wel Knar, maar zou je aub in die computer kunnen kijken of er eventueel een vlucht vanuit Heathrow naar Nice gaat die ik beter kan nemen of dat het mogelijk is dat ik mijn reeds geboekte vlucht vanuit Amsterdam gewoon kan halen als ik vanuit Heathrow naar Amsterdam vlieg. Eindelijk lijk ik door te dringen tot
haar gewapendbeton omhulde brein. Er is vanavond laat een vlucht vanuit Londen maar het moet geen probleem zijn om mijn vlucht in Amsterdam te halen. Ik herhaal nog een laatste keer dat ik echt vanavond in Nice MOET zijn, dus dat ik geen risico wil lopen. "Nee, geen probeem meneer komt allemaal goed. Nou vertrouwen doe ik er niet op
maar een andere keus dan naar Heathrow gaan heb ik sowieso niet Ik besluit dat er daar vast iemand werkt die wel capabel is om mijn probleem op te lossen.
Oh ja een laatste vraag, "hoe laat gaat mijn vlucht naar Heatrow?" Knar legt mij uit dat er geen vlucht maar een busreis naar Londen is, "Pardon, u maakt een grapje toch?" Nee, geen grap gewoon lekker met de tienertour naar Londen. "hmmmmmm......pffffffff" tot 10 tellen "1..,2..,3..,4..,5..,6..,7..,8..,9..,10.."
Koffertje onder in de bus, met moed onder in de schoenen stap ik in de bus die me naar het volgende vliegveld zal brengen. Bijna drie uur hobbelend met je benen in je nek gepropt, je zou bijna denken dat het saai en vervelend gaat worden. Maar gelukkig hebben ze voor wat entertainment gezorgd in de vorm van 15 a 20 dronken, zwetende stinkende vissers die blijkaar wat minder moeite met een busreis hebben. De blikken bier worden open getrokken, de liederen ingezet en we zijn op weg. "hmmmmmm......pffffffff" tot 10 tellen "1..,2..,3..,4..,5..,6..,7..,8..,9..,10.."
Uiteindelijk weet de geur van het okselvocht van de heren toch vat op me krijgen en ik val het laatste stukje van de reis in slaap.
Op Heathrow aangekomen spoed ik mij richting de KLM-desks om helderheid te krijgen over hoe en vanuit waar ik vanavond in Nice ga komen. Deze keer tref ik een uiterst vriendelijk een capabel ogende dame aan. Natuurlijk hanteer ik dezelfde strategie en leg haar uiterst vriendelijk mijn probleem voor. Deze dame snapt mijn probleem al na één keer uitleggen en verzekert mij dat ik geen andere vlucht nodig heb. Zij kan vanuit hier mijn bagage doorboeken naar Nice en ik heb in Amsterdam nog genoeg tijd om mijn volgende vlucht te halen (45 minuten). Het blijft in mijn ogen wel een beetje krap dus voor de zekerheid meld ik haar ook voor de zoveelste keer dat ik VANAVOND IN NICE MOET ZIJN, dus ik boek liever een nieuw ticket als dat noodzakelijk is. Ik vul dit nog aan met de vraag of er geen vertragingen op deze verbinding zijn of algemene vertragingen? "Nee hoor meneer alles verloopt vandaag prima, u hoeft zich nergens druk om te maken, alles zal prima verlopen. Nou mooi, hier kan ik iets mee, iemand die me meteen begrijpt en het bovendien ook nog kan oplossen.
Mijn bagage laat ik bij deze dame achter, probeer me zo rustig mogelijk te houden in alle rijen die voor de verschillende controleposten staan. Zo heb ik zelfs nog een klein kwartier over om voor het eerst deze dag wat fatsoenlijks te eten. Met volle maag ga ik eens kijken of al bekend is bij welke gate ik mag boarden. Het beeldscherm geeft alleen nog de onveranderde vertrektijd aan, maar nog geen boardingtijd en of gate. Er is nog tijd genoeg dus geen reden tot paniek. Dan maar even kijken of ik mijn laatste ponden ergens kan opmaken.
De winkels bieden, zoals op elk vliegveld, niet veel orgineels aan. Kleding die ik niet nodig heb, chocolade is voor de dames, drank kan ik wel gebruiken maar is verstandiger van niet en de dvd's die ze verkopen kan ik thuis toch niet bekijken omdat ze een andere regiocode o.i.d. hebben. Als er dan 15 minuten voordat we in de lucht moeten zitten nog geen gate op de schermen is verschenen, begin ik me toch enigzins ongerust te maken. Een informatiedame weet me te vertellen dat ik bij gate 12 moet zijn, ah mooi het is dus wel bekend maar stond gewoon niet op de schermen.
Bij de gate aangekomen blijkt dat er nog niemand is om ons het vliegveld in te loodsen. Een man weet mij te vertellen dat dit de zoveelste vlucht met vertraging is tussen Londen en Amsterdam.
Pardon, die vriendelijke vrouw achter de balie zei dat er vandaag helemaal gen vertragingen waren. Deze man is net zo verbaasd als ik, want er is zelfs een hele landings- of startbaan afgesloten, waardoor het vliegveld volgeparkeerd staat met vliegtuigen die weg willen.
Het zal toch niet waar zijn he. Het hele vliegveld zit vast, er kan nog geen op afstand bestuurbaar modelvliegtuig landen of starten en mijn hulpdienst wist met droge ogen te vertellen dat er geen vertragingen waren. De hele dag is er nog geen vliegtuig op tijd geland of vertrokken maar maakt u alstublieft niet ongerust meneer u zult op tijd aankomen in Amsterdam.
Eindelijk worden we dan het vliegtuig binnen gelaten en als alles meezit kan ik mijn volgende vlucht nog op de minuut halen. Joep heeft dezelfde vlucht vanuit Amsterdam naar Nice dus ik heb hem al ingschakeld om alles op alles te zetten het eventueel een paar minuten rekken zodat ik nog mee kan.
Als ik dan eindelijk op mijn stoel zit en alles erop lijkt dat we dan toch echt gaan vertrekken, wordt het plotseling heel warm in het vliegtuig en beginnen de sterwardessen onrustig om zich heen te kijken. Niet veel later neemt de captain het woord en weet mijn dag definitief te verzieken met de mededeling dat we een technische storing hebben en nog minimaal een uur aan de grond zullen staan.
"hmmmmmm......pffffffff" tot 10 tellen "1..,2..,3..,4..,5..,6..,7..,8..,9..,10..".........."hmmmmmm......pffffffff" tot 10 tellen "1..,2..,3..,4..,5..,6..,7..,8..,9..,10.."......"hmmmmmm......pffffffff"
tot 10 tellen "1..,2..,3..,4..,5..,6..,7..,8..,9..,10..". Nee, het helpt niet meer, vanaf nu ben ik officieel op tilt. Ik wil nu alleen nog maar de vliegtuigstoelen op duurzaamheid testen,
de stewardess wurgen of een van de medepasagiers eens lekker pijn doen. Gelukkig kan ik me beheersen en laat ik me verslagen achter in mijn stoel vallen.
Op Schiphol doe ik nog een laatste poging. Na al dit ongemak ga ik er vanuit dat KLM mij wel een hotel overnachting en een eerstvolgende vlucht naar Nice kan aanbieden zodat ik toch nog het toernooi in Monte Carlo kan spelen. Niets is minder waar, er wordt mij uitgelegd dat dit natuurlijk niet de verantwoordlijkheid is van KLM, zij kunnen er niks aan doen dat ik een vlucht van een andere maatschappij mis.
In een aller aller laatste poging probeer ik uit te leggen dat als ik op een vlucht van 1.5 uur een vertraging van bijna 10 uur oploop, ik een overstaptijd had van dik 6 uur ik onderweg minimaal 40 keer heb gevraagd of ik mijn vluchten wel zou halen, of er geen vertragingen zouden zijn, of ik eventueel een ander ticket moest kopen, ik er toch wel een klein beetje vanuit ging dat dit hun verantwoordlijkheid was.
Helaas hier zit ik dus volledig mis, het zal de vermoeidheid wel zijn dat ik al deze logica niet meer begrijp.
Ik heb de keus om een hotel te pakken en de volgende ochtend moe en gefrustreerd terug te komen, vervolgens te proberen een vlucht naar Nice te regelen en vanuit daar door te gaan naar Monte Carlo, of om de strijd op te geven en lekker huiswaarts richting Groningen te keren. Moe en gefrustreerd het mooiste maar moeilijkste toernooi van het jaar gaan spelen leek me geen optie, dus ik kies er voor om naar huis te gaan.
In de trein naar huis speelt de hele dag zich in gedachten nog een keer als een film voorbij als plots de trein tot stilstand komt, er is een sein- en wisselstoring waardoor we enige vertraging zullen oplopen.
"hmmmmmm......pffffffff" tot 10 tellen .................."
PokerDaan
Reageren op dit artikel?