 | |  |
| |
Party's Guide: Vegas recap deel 4 - Afsluiting
|
Iedereen die naar Las Vegas gaat, heeft een aantal dingen die ze sowieso willen doen. Is het niet de fonteinen van de Bellagio zien, dan is het wel de Eiffeltoren beklimmen. Zo had ik ook een Vegas 'to do' lijst met bovenaan: een WSOP-bracelet winnen. En met ongeveer anderhalf keer average ging het de goede kant op in het $2.000 event. Jammer genoeg ging het tij voor mij keren, want zoals bekend heb ik niet in de krant gestaan en nu dus ook niet zo'n mooie gouden armband om mijn pols.
Nadat ik rond 3:00 uur eindelijk in bed lag van een vermoeiende dag 1, ontwaakte ik 9 uur later uit een kleine coma om mij klaar te maken voor dag 2. Nog half stinkend van alle zwetende Amerikanen waar ik naast had gezeten, sleurde ik mijzelf onder de douche om daarna met Tribbezz een ontbijtje te scoren. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan, want een simpel broodje ham kennen ze hier niet. Het lichtste wat wij konden vinden was een broodje biefstuk met kaas en saus, maar aangezien het flink rommelde daar beneden moesten we er toch aan geloven.
Met Erik Zamboer en Mike Sexton
Nadat we later met volle magen in de Rio aankwamen, zag ik dat er een nieuwe loting was geweest en mocht ik aanschuiven bij een compleet nieuwe tafel. Met mijn 25 jaar haalde ik de gemiddelde leeftijd flink naar beneden, dus kon dit wel eens een zeer lucratief dagje worden. Dit veranderde snel toen ik erachter kwam dat het 'Nationale Monster Dag' was en ik vergeten was om mij in te schrijven. Ik heb in mijn 3 jarige looptijd nog nooit zoveel grote handen voorbij zien komen. Liet iemand een keer geen azen of koningen zien na een re-shove, dan hadden ze wel de nuts op het board. Zo ook in een hand waar ik met negens top set flop en ik het er tegen een zwak spelende opa inkrijg. Een Q op de turn zorgt er echter voor dat hij een hogere set maakt en ik niet doorstoom naar een ton, maar achterblijf met een gemiddeld stackje. Vanaf dat moment kreeg ik letterlijk geen enkele speelbare hand meer en werd mijn stack kleiner en kleiner tot het moment van schuiven of geschoven worden was aangebroken. Gelukkig is dit een van mijn kwaliteiten en pak ik weer wat muntjes terug. Als ik dan voor het eerst weer een flipje voor mijn toernooileven krijg, is het gelijk afgelopen. Mijn re-shove met AQ wordt na lang nadenken gecalld door 77, die netjes blijft staan en zo komt er een eind aan mijn WSOP-avontuur. Een 79e plaats zorgt voor een mooie $5.600 en daarmee mag ik met een ROI van 12% terug kijken op een 'geslaagde' WSOP.
Vegas by night
Na mijn bust drong het 'ik heb geen half miljoen gewonnen' langzaam tot mij door en dat is altijd een goede reden om het op een drinken te zetten. Dal en Rolo hadden hun laatste avond en met Tribbezz erbij hadden we een leuk clubje voor een goede casino night. Lekker makkelijk in onze eigen Planet Hollywood gingen we aan de slag en gelukkig had ik zoals altijd weer een edge op het casino. Volgens mij ben ik geboren met een bepaalde hogere geluksfactor, want ik maak bijna altijd winst. Zo ook op de crapstafel, waar ik merkte dat het toch wel erg leuk is om met dobbelstenen te gooien en veel "woehoe" te roepen. Het grote voordeel van Vegas is wel dat als je speelt je altijd gratis drank krijgt, dus daar maakten we dan ook goed gebruik van. Aan het einde van de avond liet Dal nog even zijn pimp balla kamer zien, waar we net zo goed met alle PC'ers hadden kunnen slapen, en namen we afscheid.
Fonteinen bij Bellagio
Toen ik woensdag wakker werd had ik voor het eerst een keer geen verplichtingen en bedacht ik mij dat ik nog bijna niks van de Strip had gezien. Aan de andere kant had ik ook wel zin om te pokeren en wilde ik een keer een berucht deepstack toernooitje in de Venetian meepakken. Aangezien Tribbezz nog steeds knock out lag besloot ik maar om het laatste te doen en na weer een lading biefstuk naar binnen te hebben gewerkt dook ik een taxi in, want ik had geen idee waar het was. Drie minuten later zette de man mij netjes voor de deur af en begreep ik waarom hij lichtelijk geërriteerd was de hele reis. Ik verdubbelde de prijs maar, zodat hij weer met een glimlach op zijn gezicht verder kon.
Eiffeltoren bij de Paris
Over het toernooi kan ik kort zijn, dat was niet veel. De pay-outs zijn zo extreem dat eigenlijk alleen de eerste prijs interessant is en dus wilde ik in het begin best een flipje aangaan. Helaas was mijn hand nogal dood toen mijn AK er pre-flop in ging tegen AA en kon ik op zoek naar de cashgames.
Met $6.000 in mijn zak had ik natuurlijk geen zin om weer bij de $500 NL aan te schuiven en dus wilde ik de hoogste limiet hebben. $1000 NL was het beste dat ze hadden en dus schoof ik gezellig aan. Gelukkig was het niveau niet al te hoog en kon ik even later met een flinke winst terug naar het hotel. Een noemenswaardig handje was wel toen de cut-off raisde en ik op de button 64s vond. Ik was flink tight bezig en vond dit wel een mooie spot om te re-raisen en de pot op te pakken. Helaas callde mijn rechterbuurman en zagen we een 632 flop met twee schoppen. De pot was al $300 en ik maakte een fijne bet van $200. Meneer was het hier niet mee eens en maakte er $500 van. Dit vond ik erg zwak overkomen en ik had eventueel nog wat extra outs als ik achter liep, dus keilde ik mijn $1.500 tellende stack naar het midden. De beste man maakte meteen de call en ik zat hem gelijk angstig aan te kijken. Bij cashgames gaan de kaarten niet meteen open, dus toen er ook nog een J op de turn en K op de river kwamen zat ik al klaar om mijn kaarten te mucken, tot dat hij de magische woorden zei: "I missed". Hierop antwoorde ik: "So my pair of sixes with four kicker are good?" De hele tafel zat vol verbazing te kijken en terwijl hij z'n A5 schoppen toonde, kon ik beginnen met het stapelen van $3.000 aan chips. Poker is leuk!
's Avonds gingen Trib en ik nog een $300 NL game spelen terwijl we flink dronken waren en daar stapte ik ook nog is met $1.000 vanaf, waardoor ik al mijn Vegas uitgaven weer had gecompenseerd.
Op stap met Tribbezz
De laatste volledige dag zou dan toch echt in het teken staan van de Strip. Waar ik een week over had willen doen moet ik nu in een dag stoppen, want ik wil alles zien. Nadat Trib en ik een verassend goed ontbijt op bed hadden gehad en daarna weer in slaap waren gevallen, begon onze 'Strip' dag met de standaard toeristenplekjes, alleen dan in sneltreinvaart. De fonteinen van de Bellagio zijn werkelijk waar prachtig en de nagemaakte Eiffeltoren is echt bizar. Dan zien we ergens anders weer een achtbaan door een hotel lopen en aan de overkant zit een leeuwenverblijf. Alles hier is ongelooflijk en toch raak je er super snel aan gewend. Zo is het eigenlijk wel met alles in Vegas. De eerste dag sta je met je mond vol tanden van al het groots wat hier is en na een weekje vind je het al normaal dat je dagelijks honderd limousines ziet rijden.
Excalibur
Na een maaltijd in Caesers Palace wilden we nog even de digitale pokertafels testen in Excalibur. Ze hebben daar een tijdje terug alle dealers de deur uitgeschopt en er deze tafels voor in de plaats gezet. Na even spelen kwamen we erachter dat ze verassend goed werken. Doordat er geen dealers zijn, krijg je meer het biergame gevoel en is het erg gezellig. Ook een functie als 'de rabbit cam' is erin verwerkt en geeft veel lol. Dit zorgt er dan ook weer voor dat de spelers veel losser worden en je maar wat graag afcallen met aas-hoog. Zeer lucratief om te spelen, alleen was $100 NL de hoogste limiet wat ze aanboden.
Na al dit digitale geweld was het dan echt tijd om Vegas af te ronden en dropen we af naar het hotel.
Tribbezz zou de rest van zijn dagen in een ander hotel slijten en ik mocht alweer vroeg op om het vliegtuig naar huis te pakken. Dit ging helaas niet zo luxe als de heenreis, want alle vluchten zaten vol. Gelukkig kwam er beide keren iemand niet opdagen waardoor ik toch mee kon als standby passagier. Alleen helaas geen business class meer, maar zodra ik zat ging ik toch out.
Al met al was het een fantastische reis en zal ik volgend jaar zeker weer van de partij zijn. Misschien dan een keer het main event spelen, want het niveau lijkt daar toch wel erg laag.
Verder wil ik vooral PokerCollege bedanken voor het geweldige huis wat ze voor ons geregeld hebben en hoop ik dat er snel een reünie komt.
Dit was Partyboy1, terug naar de studio!
Cheers!
« Deel 3
|
Reageren op dit artikel?
|
|
 | |  |
