|
The stage is set...
"In Late Night Stars of Poker nodigt Sander Foppele elke week twee ervaren pokerspelers, twee online qualifiers én twee bekende Nederlanders uit voor een gezellig pokeravondje bij hem thuis. Onder het genot van een drankje én een hapje van chefkok Wybe van de Kuinder spelen de zes voor de winst én de eer. De winnaar van elke aflevering gaat door naar de grote finale... dít is Late Night Stars of Poker."
Nou dat belooft wat. Voor de winst én de eer in een zespersoons sit & gootje wil ik natuurlijk wel even overvliegen vanuit Praag. Ik bedoel, zovaak krijg je die kans niet. Al weken van tevoren wordt via de e-mail alles al tot in detail besproken, zodat iedereen precies weet waar hij aan toe is. Als je dan achteraf nog gaat klagen over een slechte structuur, wel, dan heb je duidelijk iets niet begrepen. Ik mag graag structureel push-folden met niks, dus ik lig hier zeker niet op achter. Ik ben erbij.
Mijn heat speel ik samen met Steven van Zadelhoff, kale voor intimi, dus wat er ook gebeurt, het wordt in ieder geval gezellig.
De 'bekende' Nederlanders die ze voor onze dag hebben gestrikt komen bij mij alleen totaal niet bekend voor. Nu hebben die pokerprogramma's daar wel meer last van, maar dat ik al meerdere jaren geen seconde TV meer kijk, helpt natuurlijk ook niet bepaald op dat gebied. Gelukkig biedt het internet in deze altijd uitkomst.
Ik hoor doodziek te zijn dat Pierre Bokma die dag niet schijnt te kunnen, maar gelukkig hebben ze een andere A-list celebrity weten te regelen in de vorm van Bill van Dijk, die we natuurlijk allemaal kennen van zijn gepassioneerde versie van het Wilhelmus, die hij meerdere malen zo met verve vanaf de middenstip ten gehore wist te brengen.
De andere 'celebrity', waar ik uiteraard ook nog nooit van had gehoord, is Ancilla Tilia. Enig vooronderzoek vertelt me dat deze meid met haar zorgvuldig gekozen artiestennaam een voorliefde heeft voor latex kleding, korsetten en hoge hakken. Persoonlijk heb ik een voorliefde voor pocket azen, maar ieder zijn ding, zullen we maar zeggen.
Ik hou in ieder geval wel van een beetje diversiteit aan tafel, dus er is weinig wat een leuk dagje kaarten nog in de weg staat, behalve dan natuurlijk het tijdstip. Wij dienen ons namelijk ver voor het middaguur ergens op een industrieterrein in Delft te melden.
In de aankondiging hebben ze het toch echt over een 'pokeravondje'. Nou ja, zal wel aan mij liggen dan.
De achterkamer
Wanneer ik daar aan kom rijden moet ik toch opmerken dat die Sander Foppele erg leuk woont. Ik arriveer op een kil industrieterrein in Delft-Zuid, met de instructie om mezelf ergens achterin bij een of andere fabriekshal te melden.
Vijftig meter verder besef ik dat ik in het ootje ben genomen en die man hier helemaal niet woont. We hebben hier te maken met een zogenaamde 'farce'. Schande.
Dat ze de kijker voor het lapje houden kan ik nog mee leven, maar waarom moet ik hier ook gefopt worden? Is dat nou nodig?
Enfin, een paar papieren mededelingen aan de muur brengen mij uiteindelijk via een lange, kille gang naar de ruimte waar ik me moet melden. Eén verkeerde afslag en ik was in de ijzersmelterij terecht gekomen, maar goed. Nu stonden er tenminste een koffiezetter en een dame van de make-up op mij te wachten. Precies wat ik nodig had op dit tijdstip.
Voorbereidingen in volle gang
De rest van het ritueel begint al bekend terrein te worden. De charmante dame van de redactie legt netjes uit wat de bedoeling is en wat we vooral niet hoeven te verwachten vandaag. Een goede toernooistructuur is er daar helaas één van.
Glimmende voorhoofden moeten we niet hebben, dus even een kwartier lang wat poeder erop rammen en dan rap door naar de 'woonkamer' van de heer Foppele.
We hebben nog net de tijd om ons aan elkaar voor te stellen, want het schema dicteert dat er allang begonnen had moeten worden, maar Bill staat nog in de file, waardoor het zooitje onverhoopt vertraagd wordt. Een zwetende productieleider met in elke schelp een oortje beent zenuwachtig heen en weer, in de hoop het proces nog iets te kunnen versnellen. Helaas heeft hij niet overal evenveel invloed op.
Likkie poeder erop...
Chefkok Wybe staat alvast netjes zijn hapjes te bereiden, Ancilla krijgt nog net te horen wat een flush precies is en net voordat kale en ik elkaar ook niets meer te melden hebben, komt er al iemand een microfoonzender in onze broek stoppen, wat betekent dat Bill in da house is en we binnenkort echt kunnen gaan beginnen.
Een paar minuten later roept de regisseur al "plaatsen iedereen", waarna wij ons ook hardop afvragen wat onze 'plaats' precies is, maar dat wordt ons al snel duidelijk gemaakt door het toenemend gestresste personeel, die ons richting de bar duwt. Okay, het zal wel, wij vinden het allemaal prima.
Al snel waan ik mezelf in de opnames van de Maagdenzuigers van Jacobse en van Es: "Camera loopt, geluid loopt... actie!"
En hoe het verder ging, kun je hier online bekijken in de volledige aflevering van Late Night Stars of Poker: klik hier »
Kale moet even
bijgesteld worden |
De enige echte
professional |
Een lekker potje kaarten |
Kortom, het was wel gezellig |
|
