Eerder deze week schreef Joeri Zandvliet in Dublin voor de tweede keer een toernooi van de
PokerStars United Kingdom Ireland Poker Tour op zijn naam, goed voor €83.500. Een opmerkelijke prestatie van onze forumgenoot, die in de zes toernooien die hij in de tour speelde tot drie keer toe de finale tafel wist te halen. Zandvliet pakte de ochtend na zijn overwinning vroeg het vliegtuig naar huis, en aan het einde van de middag spraken we over zijn meest recente succes.
Hoe is het ermee, moe?
Ik heb 2,5 uur geslapen en ik voel me nu best prima. Dat valt me mee want ik was wel helemaal gesloopt na afloop van het toernooi. Online wil je al even drie kwartier wat anders gaan doen voor het slapen als je een avondje toernooien hebt gespeeld, maar live zit je tien uur of langer aan zo'n tafel. Als je veel nadenkt over de situaties die je tegenkomt dan gaat het toernooi eigenlijk ook door wanneer je aan het slapen bent, dus ik denk dat ik gemiddeld vijf uurtjes per dag heb geslapen na alle vier de speeldagen.
Had die vermoeidheid nog een uitwerking op je tegenstanders? Bijvoorbeeld dat ze aan het einde van de dag meer fouten gingen maken?
Het was meer zo dat een of andere opa dan de laatste hand van de dag all in ging met 7-8 offsuit als hij net een grote pot had verloren, maar overal het algemeen viel het me op dat er vooral wat tighter werd gespeeld in die fase. In Manchester (red: het eerste UKIPT toernooi dat Joeri won) konden een Fin en ik de tafel helemaal kapot beuken aan het einde van dag 1, maar nu was dat iets minder zo. Ik kon er in ieder geval niet echt van profiteren.
We hebben vooral de laatste dag mee kunnen kijken via de updates van PokerStarsblog, maar toen had jij er al een aantal dagen kaarten opzitten. Kun je ons eens meenemen in die run en wat sleutelmomenten?
Op dag 1 ging mijn stack relatief gestaag omhoog. Die sloot ik af op 80k terwijl het gemiddelde ergens in de 40k was, dus dat was wel redelijk ideaal. In het voorlaatste level van de dag - 400/800 - maakte een oudere vent die steeds hele rare spazzdingen deed UTG + 1 4k met aas-boer offsuit. Ik vond koningen en ik maakte er een beetje fishy 8.3k van, omdat ik in positie zat en er niet zo heel veel mis kan gaan als hij called. Natuurlijk is een aas op de flop niet prettig, maar hij had ook al een keer de button 4bb geopend met koning-twee, dus hij hoeft niet perse een aas te hebben daar.
Toen ging meneer dat callen en op een J42 board met vier ruiten, waar ik de ruitenkoning had, ging meneer potdonkbetten, en toen ging ik na 1 en een kwart minuut fake tanken all in, waarna hij callde. Dat fake tanken doe ik eigenlijk nooit maar ik deed het hier wel bewust, en hij zei ook dat hij waarschijnlijk had gefold als ik na 20 seconden al had geshoved. Maar goed, dat zijn van die totale cadeautjes die wel eens belangrijk zijn in een toernooi.
Joeri op dag 2
De tweede dag was ook up up up over het algemeen. Dag drie was behoorlijk swingy. Ik begon aan de tv-tafel, onder andere met Max (red: Silver). We begonnen met 2.5k/5k blinds en ik had toen 340k en hij begon de dag met 120k. In de derde hand vond hij aas-vrouw in MP en ik tienen op de button, en dat gaat er natuurlijk altijd in. Toen stond ik ineens op 180k terwijl ik het hele toernooi gestaag omhoog was gegaan. Ik ging naar een outer table en toen ik na de dinnerbreak opnieuw aan de tv-tafel kwam had ik 400.000 in 10k/20k. Van de eerste acht handjes aan die tafel reshovede ik geloof ik vijf keer, waarvan twee keer tegen Max omdat hij gewoon veel opent. Toen vond ik tegen iemand anders azen tegen aas-koning wat wel ziek was voor die vent, maar what are you gonna do?
Ik vind het hele principe van bullets ontwijken meestal nergens op slaan, omdat je er vaak toch niet zoveel aan kunt doen, maar toch is dat wat mij betreft wel een beetje het verhaal van dit toernooi voor mij. Telkens als ik in dit toernooi een redelijke maar niet superspot zag om iets licht te gaan doen, heb ik het meestal laten lopen. Ik denk dat dat echt wel plekken zijn waar zo ontzettend veel online jongens ergens een keer de mist ingaan. Dat ze net even wat teveel blijven pushen en uit het oog verliezen hoe mensen daarop gaan reageren. Op een gegeven moment gaat je tegenstander dan een muntje opgooien als hij het zat is, en dat is nu net wat je juist niet wil. Want dat betekent dat je dus kennelijk op sommige momenten ineens in 50% van de gevallen een hele grote pot verliest. Ik heb ook twee redelijke goede spots gehad om Max te vierbetshoven waarin ik het toch niet deed, waar hij me achteraf vertelde dat hij het echt had.
Het gekke aan aan live poker is dat je mensen soms betere handen dan jou kunt laten folden, terwijl je weet dat de kans ook absoluut bestaat dat ze een mindere hand hebben waarmee ze je kunnen gaan callen. Een mooi voorbeeld uit dit toernooi komt uit dag 2. Ik opende met een stack van 80k vanaf de CO in het 800/1600 level en een opa in de sb maakt gelijk 12k omdat de big blind sit out was. Ik dacht dat hij gewoon even een statement wilde maken dus ik was niet van plan daar achten te gaan folden. Mocht hij iets van AK of AQ hebben dan kunnen we flippen of misschien gaat hij wel passen, maar de man besloot boeren te folden.
In Manchester heb ik zo ook wel eens iemand met 20 big blinds koningen laten folden op een 8 hoge flop. Het is niet altijd makkelijk om precies in te schatten wat iemand triggered, ook al heb je nog zo'n goed idee van hoe ze spelen. Zo was er in dit toernooi een best wel solide spelende meneer van een jaar of 50 die aan de tv-tafel met 20 big blinds mij ging reshoven met 6-3 offsuit. Die zit er op tv ook uit als een of andere halve gare. Het was op zich helemaal geen slechte spot voor de man om te shoven en ik was ook echt niet blij om te callen met zevens, maar ja..
Je had het net al even over Max Silver, die vorig jaar in Dublin won en die inmiddels ook al drie UKIPT finale tafels haalde. Jullie zijn elkaar veelvuldig tegengekomen in dit toernooi, maar je kende hem al redelijk goed toch?
Max Silver op dag 1
Max heeft in Dublin bij Pocket Kings gewerkt, en hij heeft een maand of twee voor Black Friday ontslag genomen. Maar die Nick Abou Risk (red: tevens tweevoudig UKIPT winnaar) werkt daar nog wel steeds als software developer. Ze doen op het moment niet zo heel veel werk maar als ze weer terugkeren willen ze natuurlijk wel weer met vernieuwingen komen. Dus daar kennen zij elkaar van. Ik heb met Max de finale tafel in Edinburgh gespeeld en dat Tournament of Champions in seizoen 1. We kunnen het goed vinden dus dan spreek je elkaar best wel veel tijdens zo'n toernooi. Vorig jaar hebben we ook tijdens de UKIPT van Nottingham een 1-1 mixed game partijtje zitten spelen voor de lol.
Ontloop je elkaar wel tijdens pauzes wanneer het punt aanbreekt dat er nog maar een paar tafels over zijn in het toernooi?
Eigenlijk niet zo heel erg in dit geval, omdat we ons allebei realiseerden dat dit best wel een unieke situatie was. We zaten lang bij elkaar tafel en bouwden dus dezelfde history in dit toernooi op. Dat gaf ons juist de kans om situaties met elkaar te bespreken. Nou klinkt dat een beetje raar omdat we tegenstanders zijn van elkaar. Maar hij heeft veel in het live circuit gespeeld de laatste tijd - EPT's en Unibet Open's - dus hij is inmiddels een goede ervaren live speler. Dan is het juist heel interessant om te sparren met elkaar over dat soort dingen. History-technisch maakt dat niet zo heel veel uit want als je met iemand speelt die je goed kent dan zul je toch altijd dingen net even wat anders moeten doen dan de standaard. Op een gegeven moment hebben we op dag 3 wel gezegd dat we beter gewoon ons eigen spelletje konden gaan spelen, en dat we elkaar er na het toernooi wel over zouden spreken.
Je begon met een goede stack, maar niet als chipleader aan de finale tafel. Hier zou snel verandering in komen.
Jason Tompkins zou vijfde worden
Aan het begin van de finale tafel gebeurde er twee hele belangrijke dingen. Allereerst verloor chipleader Jason Tompkins veel punten. Ik wist van een vriend van mij die met hem heeft gespeeld dat hij als grote stack graag andere grote stacks aanpakt, en het was dus fijn dat hij dat nu niet meer kon doen. Daarnaast won ik een belangrijke coinflip die mij zelf de ruimte gaf om veel plays te maken.
Er worden dan een aantal spelers uitgeschakeld en jij bent al snel de chipleader. Met nog vier spelers over is er een grote confrontatie waarin je pre-flop all in eindigt met aas-koning suited tegen Max Silver met vier-acht suited. Max was op dat moment vlak na jou de op één na grootste stack. Kun je proberen uit te leggen wat er allemaal speelt in die hand?
Het gaat terug naar Edinburgh seizoen 1, waar Max en ik samen de finale tafel speelden. Daar had ik de chipleader links van me en Luke Marsh - een ziekelijk goede speler - rechts van mij, dus ik moest mezelf daar een beetje ICM wise naar de vierde plek folden. Max heeft mij daar dus relatief gezien tight zien spelen. Vervolgens heeft hij me op de derde dag in Dublin relatief solide zien spelen, omdat ik gewoon geen echte goede spots had om hem te driebetten. Voor aanvang van de finale tafel is dat dus zijn beeld van mij, maar omdat we op dag 3 die spots hadden besproken waarin hij mij driebette en ik overwoog te schuiven, weet hij ook dat ik in staat ben om te vierbetbluffen.
Daar komt ook nog bij dat we op dag 3 tot de conclusie waren gekomen dat aan die specifieke tafel het voor ons allebei het beste was om te openen wanneer de ander in de big blind zat. Ook al wilden we het liefst juist niet tegen elkaar handjes spelen. Dit was gewoon gezien de tafelindeling de beste spot voor ons allebei.
Toen hij later aan de finale tafel wat meer munten had, heb ik twee keer gevierbetshoved tegen hem met vrouw-boer. Dat waren allebei geen standaard spots, maar beide keren voelde ik aan dat hij daar best wel vaak licht was. Hij foldde twee keer en toen wist hij diep van binnen ook wel dat er best een kans was dat ik het één of zelfs twee keer niet had, want hij is ook niet achterlijk. Maar ook al wist hij dat, hij kan ICM wise moeilijk een vierbetshove gaan callen met koning-tien met nog zeven man over. Dat gaat ook een beetje ver.
Tot het moment dat we met z'n vieren over waren heb ik de hele tijd zitten beuken. Ik had wat verloren door situaties waar ik niet zoveel aan kon doen volgens mij en ik had nog 3.3 miljoen tegen zijn 3 miljoen in het 30k/60k level. In de bewuste hand maakte ik UTG 125k met aas-koning suited. Max zat in de SB en net als op dag 3 was dit de beste spot voor mij om te openen, want op de button zat een jongen die een beetje bang voor me was, en de big blind waarmee ik uiteindelijk heads-up zou komen kon niet zo heel veel doen met een stack van 23bb. Eigenlijk wist ik al dat Max hier letterlijk any two ging driebetten, ook omdat het moment ernaar was omdat ik duidelijk de agressiefste speler aan tafel was geworden. Max maakte inderdaad 315k.
Één van zijn tendencies die ik iets minder vind is dat hij, wanneer de stacks relatief diep zijn, in staat is om drie- en zelfs vierbets uit positie te callen. Ik vierbette daarom iets groter dan dat ik normaal zou doen, naar 585k. Aas-koning is wel een hand die goed flopt, maar op deze manier maakte ik het voor hem lastiger om te callen, waarmee ik ook automatisch de incentive voor hem om te shoven iets groter maak. Ook omdat hij nu met een shove meer punten op kan pakken.
Max Silver naar de rail
Ik probeerde hem dus een beetje die kant op te inducen maar ik voelde ook wel dat hij in deze spot sowieso best wel vaak driebet/vijfbet zou spelen, omdat het heel erg logisch was met het oog op ICM. Wij zaten allebei met ongeveer 3 miljoen en die twee mindere spelers allebei met ongeveer 2.2 miljoen, dus degene die van ons twee wint heeft een extreem grote kans om ook het toernooi te winnen. Tegelijkertijd is het voor ons allebei extreem zonde om te busten, wat hem er mogelijk extra toe beweegt om zo'n grote play te maken.
Ik had het er na het toernooi met Nick en Max nog over wat daar mijn vierbetcallrange zou moeten zijn en dat is best lastig. Het was dus ook na die twee blufs de derde keer dat ik hem drie- danwel vierbette, dus gametheoretisch zal hij vaak geneigd zijn op dit punt een lijn te trekken. Dus waarschijnlijk zou ik aas-vrouw en tienen hetzelfde hebben gespeeld, ook al slaat het ICM wise nergens op om 50bb er daar in te krijgen met tienen, met twee van die slechte spelers aan tafel. Ik dacht er tijdens de hand ook nog over of ik daar zou kunnen vierbetbluffen, en dat blijft achteraf gezien altijd lastig in te schatten. Maar voor mij was het in ieder geval vrij duidelijk dat hij driebet/vijfbet zou gaan spelen met heel veel handen.
Max schoof inderdaad en ik ik callde uiteraard binnen 2 seconden. Dan krijg je dus een hele grote pot waarin je niet eens zo heel ver voorligt, waarvan het ook wel heel erg balen zou zijn financieel en qua eer als er een achtje of een viertje of een flush valt. Gelukkig won ik wel en Max zei achteraf: "I know you are a very good player, but today I was very, very impressed." Dat is een compliment wat mij toch behoorlijk veel waard is.
Zoals je al aangaf lag met het winnen van die hand de weg naar je tweede UKIPT overwinning wijd open. Toch zou de genadeslag nog een poosje op zich laten wachten.
Na die hand steeg ik nog door naar 7 miljoen punten, maar toen kwam er een periode waarin ik werkelijk geen hand hitte en ook geen spots kreeg, en door wat verloren potten zakte ik terug naar 3.7 miljoen. Dat was wel behoorlijk zuur, maar ik heb er eigenlijk geen moment aangeslagen bij gezeten, omdat ik er voor mijn gevoel niks aan kon doen.
Ik ging uiteindelijk weer wat beter runnen en ik steeg naar 5.5 miljoen. Toen kwam die A9 tegen AQ die ik won. Die vent speelde wel redelijk zoals je driehanded moet spelen, behalve dan dat hij telkens de SB limpte als ik de button foldde, wat niet echt een fantastisch handplan is met 20 big blinds. Hij opende in dit geval de button en ik had daar nog niet één keer op teruggespeeld, dus ik ging daar aas-negen suited echt niet folden.
Heads-up met Chuck Fabian
Het was natuurlijk fijn om die hand te winnen, zeker ook omdat ik die man die uiteindelijk tweede werd het ook meer gunde om nog verder te komen. Die Hongaar die derde werd vond ik een beetje een drol. Het ging toen hij werd uitgeschakeld ook helemaal los in de zaal. Dat waren alle railers van die Chuck Fabian, die nu heads-up was gekomen. Hij heeft een hoge functie net onder de hoogste baas van Pocket Kings. Met name Max en Nick hebben hem leren pokeren het laatste jaar, en veel collega's van Pocket Kings hadden 1% in hem, en Nick en Max allebei 11%. Het grappige was ook dat zij allemaal aan hem vrij moesten vragen om hem te kunnen komen railen, en daar kon hij natuurlijk moeilijk nee tegen zeggen. Het leverde ook wel aparte situaties op, want telkens als er iets van een pauze was stonden Max en Nick te trappelen om hem advies te geven over hoe hij tegen mij moest spelen.
Maar juist daardoor ontstond er ook wel weer een ontspannen sfeer, omdat ik dan bijvoorbeeld na zo'n pauze ook weer aan die jongens vroeg wat ze hem nu weer hadden geleerd. Dat is ook wel fijn want hoewel zij natuurlijk voor hun paardje waren, wisten ze ook wel dat er een klasseverschil was en dat het met zo'n achterstand lastig ging worden. Alhoewel ik moet zeggen dat deze vent best wel prima heeft gespeeld, het was echt helemaal geen slechte speler.
Je zou zoals we weten ook inderdaad het toernooi winnen. Het valt wel op dat een aantal mensen nu al meerdere keren zijn komen bovendrijven in de UKIPT. Nick heeft twee overwinningen, Max een overwinning en drie finale tafels en jij twee overwinningen en drie finale tafels. Dit terwijl er toch flinke velden zijn en de serie pas aan z'n tweede seizoen bezig is. Hoe krijgen jullie het telkens voor elkaar?
Beelden schieten voor de uitzending
Ik kan niet anders zeggen dat dat het heel erg opvalt. Uiteraard is het een onderdeel van variantie, maar het heeft er ook mee te maken dat je op een gegeven moment een reputatie hebt. Mede doordat ik zoveel zit te kletsen heeft een meerderheid van de mensen tegen wie je speelt wel door dat ik gewoon rustig zit te schrapen en niet echt zichtbare fouten maak, dus dan laten ze je eerder met rust. Dat is natuurlijk wat je eigenlijk zoveel mogelijk wil. Daarnaast heeft het voor een heel groot gedeelte met de goede structuur te maken. De kans dat die reeks resultaten van een aantal dezelfde mensen in een serie Holland Casino toernooien voorkomt is misschien wel tien keer zo klein.
Verder ligt het ook aan hoe goed je in staat bent een spelersprofiel van iemand te maken. Dan is het soms bijvoorbeeld al niet meer standaard om tegen iemand preflop pocket tienen af te stacken. Mijn strategie live is om in sommige spots wel stalen ballen te tonen waar het echt nodig is, maar op het moment dat je ook maar enigszins twijfelt die spots toch maar te laten lopen. Maar goed, Nick en Max zijn meer van het pure big balls poker en die hebben ook bizar goede resultaten. Dus het is niet zo dat er één beproefde manier is.
De eerste keer dat je een UKIPT won zei je dat er weinig door zou veranderen in je leven. Is dat deze keer anders?
Mijn plan is nog steeds om in het tweede deel van het jaar ergens in Zuid-Amerika te gaan zitten om daar Spaans te leren. Daarna wil ik wat reizen om vervolgens een half jaar een master in het buitenland te doen. Daar sta ik nog steeds achter. Ik ga misschien wel één, twee of drie UKIPT's spelen als het zo uitkomt, maar ik ga er niet mijn plannen voor omgooien. Men gaat immers niet even voor een paar dagen op en neer vliegen van Zuid-Amerika naar Engeland. Het is een prachtig bedrag, maar mijn leven verandert eigenlijk praktisch niet.
Het is wel erg leuk om terug te gaan elke keer. Inmiddels ken ik al heel wat spelers die vaker de UKIPT spelen, maar ook de televisie-crew, de mensen van PokerStars en een heleboel van de delers. Allemaal mensen die heel goed werk leveren en die er ook aan bijdragen dat er tijdens zo'n toernooi gewoon een hele gezellige sfeer is. Het is gewoon erg leuk om met een paar vrienden een dag of vier naar zo'n UKIPT te gaan. Je bent er even uit en als je zin hebt om te pokeren ga je pokeren, en als je zin hebt om wat anders te doen ga je wat anders doen.
De show komt trouwens over een maandje of vier op televisie en dat lijkt me wel grappig om terug te zien. Ze maken er best een leuk programma van. Die Nick Wealthall is wel een komische baas. Ik heb ook een itempje voor die show gedaan waarin hij ook meespeelt, waarin we iets uit Rounders naspelen. Zo hebben ze ook eens iets uit Harry Potter gedaan met David Vamplew die de EPT van Londen won. Dat was er nog een beetje lullig uit komen te zien omdat het komisch was bedoeld, maar die Vamplew het toch wel heel realistisch deed.
Een Rus, Joeri Zandvliet, Max
Silver & Nick Abou Risk
Ten slotte maakten we ons nog ergens zorgen over. In Manchester zagen we een kleine, dronken Rus in de rail staan en in Dublin zien we hem zelfs terug op de winnaarsfoto. Heb je geen last van deze man?
Ik kan het goed vinden met de man en dat is wederzijds, en hij vind het leuk om tripjes te maken in deze windrichting. Ik heb hem bijna gedwongen om op de winnaarsfoto net te doen alsof hij moest kotsen , maar hij wilde het écht niet doen. Maar het is wel ontspannen om een beetje een trol bij je te hebben. Ontspannen zijn en niet echt angst hebben om eruit te liggen zijn sowieso heel belangrijk in zo'n toernooi. Een beetje grapjes maken en kloten met iemand die met je mee is op die trip hoort daar ook bij. Dat draagt bij aan een klimaat waarin je kunt presteren.
Reageren op dit artikel?
