Door Kenny Hallaert, voor Pokerinfo.be, 27 november 2006
Peter Dalhuijsen was dit weekend voor de eerste maal in België om er een pokertoernooi te spelen. Het ideale moment voor PI.be om met hem even aan de toog te zitten.
Hieronder een interview met de man die tegenwoordig de wereld rondgaat om te kaarten als één van de betere Nederlandse toernooispelers en van zijn avonturen altijd kleurrijk verslag doet op www.pokercollege.nl.
PI: Hoe ben je met poker in aanraking gekomen?
PD: Het was in 1999 toen internetpoker nog maar net was begonnen en ik een reportage zag op TV van de PartyPoker Million Cruise. Het was een uitgebreide reportage, waarbij er niet enkel aandacht was voor het poker, maar ook voor het randgebeuren. Ik was meteen verkocht van het leven dat ze daar leidden, zodat ik het ook wel zag zitten om de wereld rond te reizen om een potje te kaarten.
Ik had dan meteen wat vrienden warm gemaakt ervoor en korte tijd later zaten we samen rond de keukentafel te spelen voor enkele tientjes.
Echter was ik de grootste fanatiekeling en voor ik het wist, was ik dagelijks online aan het klikken en verdiepte ik mij in het spel. Het duurde dan anderhalf jaar vooraleer ik de eerste keer naar het casino ging, maar omdat ik slechts $2/4 Limit speelde was mijn €200 snel op toen ik aan de €10/20 tafel ging zitten, maar ik was wel aangetrokken door de sfeer aldaar.
PI: Was 2006 het jaar van de grote doorbraak voor PD?
PD: Zeker, met cashes op de PartyPoker Million Cruise, de WSOP en de MCOP kan je dat wel stellen, maar ook de ervaring die ik heb opgedaan. Tijdens de WSOP heb ik 26 verschillende toernooien gespeeld. Ook de ervaring alleen al die ik daar heb opgedaan is onbetaalbaar en vind je nergens terug in een boek. Die ervaring helpt me nu ook in grotere toernooien, waar ik heel relaxed kan aan beginnen terwijl een groot deel nieuwelingen altijd heel zenuwachtig en bang speelt in het begin en voor ze het beseffen heb ik mijn stack al risicoloos verdubbeld, terwijl zij op hun azen zitten te wachten.
Ook heb ik toen die toppers zelf in de gaten gehouden hoe zij spelen, hoe ze observeren wanneer ze niet in de hand zitten, hoe ze hun tijd nemen om een zet te maken. Niet zozeer hun betpatronen, want dat staat overal wel beschreven en kan je zelf wel uitvinden, maar vooral het randgebeuren dus. Ook ’s avonds aan de bar heb ik met toppers als Gavin Smith en Amir Vahedi bij een biertje veel adviezen van die personen gekregen, zo zei Smith mij op de PartyPoker cruise dat hij in het begin veel handen speelde. Ik probeerde die tactiek dan direct uit in het volgende toernooi op de boot en ik won het gelijk, het was trouwens één van mijn mooiste overwinningen tot nu toe.
PI: Hoe vaak speel je online en wat speel je vooral?
PD: In het begin speelde ik gemakkelijk tot 14 uur per dag. Slechts 1 tafel per keer maar wel heel geconcentreerd en ook veel freerolls om te oefenen.
In september 2004 had ik mij al opgewerkt naar 4 tafels $5/10, toen ik samen met Polarski het zondagavondtoernooi won op PokerStars, wat goed was voor $31k elk.
Mijn bankroll was dan natuurlijk groot genoeg voor $15/30 te spelen, wat ik toen ook heb gedaan en vanaf dan ging het vrij hard. Maar tegenwoordig beperk ik mij vooral tot live toernooien, omdat dit gewoon veel leuker is en online cashgames zie ik vooral als werk. En werken, dat doe ik niet graag.
Als ik dan cashgames speel tegenwoordig, speel ik $30/60 HORSE. Na 6 jaar hetzelfde te doen heb ik het Limit Hold’em wel een beetje uitgespeeld en daarom is dit een leuke afwisseling.
Zeker omdat veel spelers er nog mee aan het experimenteren zijn, heb ik er wel een redelijke edge op, dus nu het nog volop aan het opkomen is moeten we er wel van profiteren. Door de vele splitpotten in HORSE blijven mensen denken dat ze het goed spelen, omdat ze regelmatig halve potten oppakken, terwijl ze eigenlijk heel slecht bezig zijn.
Zo is Razz mijn specialiteit, want daar heb ik al veel op gestudeerd. En vooral in toernooien is je voordeel nog groter, omdat iedereen daar verplicht is elke hand te spelen, daar waar er in cashgames altijd enkelen zijn die op sit-out gaan zitten tijdens een bepaalde game wat hun niet ligt. In toernooien moet je in staat zijn bij elke hand blinds en antes te kunnen oppikken.
No Limit cashgames speel ik ook niet, tegenwoordig valt daar wel bijna het meeste geld te verdienen en je kan in principe elke limiet verslaan, als je maar de juiste tafels weet uit te kiezen. Ik doe het ook bewust niet, omdat toernooien mijn hoofddoel zijn. Goede cashspelers zullen zelden goede toernooispelers zijn, omdat dat een hele andere tactiek vraagt en de kans groot is dat dit door elkaar gaat lopen.
Bovendien, als je dan 8 tafels No Limit cashgames aan het spelen bent met een buy-in van $2k-$5k, kan je je vaak nog moeilijk opladen ook voor een $1,500 toernooi.
PI: Gebruik je analysesoftware voor je online sessies?
PD: Ja, met PokerTracker heb ik in het begin veel gewerkt, maar ik ben daar onlangs mee gestopt, omdat ik er toch niet meer naar opkeek. Ook om te multitablen is het handig als je statistieken van je tegenspelers weet. Maar dan enkel full ring, shorthanded heb je er weinig aan, omdat je dan toch de persoon zelf speelt en dan heb je minder aan die cijfertjes.
Dat maakt van het hele online pokergebeuren wel één mechanisch systeem. Vooral bij Sit & Go's, omdat je daar software hebt die gewoon zegt wat je moet doen.
Geef mij dan maar het poker waar we elkaar recht in de ogen kunnen kijken, want dat is puur poker.
PI: Wanneer heb je beslist dat je van poker je beroep ging maken?
PD: In 2003 ben ik voor de 3e keer aan een studierichting begonnen, welke ik toen ook het eerste jaar had afgewerkt, maar toen kwamen de eerste pokertrips eraan met Barcelona, Parijs, de winst op het zondagavondtoernooi van PokerStars, waardoor ik nog meer reisjes kon gaan maken en ik heb toen besloten om in dit leventje te stappen. Als binnen 3 jaar de hype voorbij is het nog altijd niet te laat om opnieuw te gaan studeren en ik was toch al niet van plan om later voor een baas te werken.
PI: Waar haal jij je meeste kennis vandaan?
PD: De meeste kennis haal ik uit boeken. Tegenwoordig lees ik wel weinig boeken meer die puur over de tactiek gaan, omdat deze voornamelijk op beginners zijn gericht. Ik lees liever nu biografische boeken zoals One Of a Kind & Big Deal, omdat ik het pokerbestaan van iemand anders veel leuker vind om te lezen. Wel heb ik onlangs de Harrington on Hold’em serie gelezen, omdat deze wel een must read zijn.
Op internetfora lees ik ook wel maar dan vooral het off-topic gedeelte en pokerblogs, tactische besprekingen laat ik ook hier liever aan me voorbijgaan.
PI: Wat zullen de gevolgen zijn van de nieuwe wetgeving in de USA voor de WSOP?
PD: Op zich zal het deelnemersveld daar wel wat onder lijden, omdat er veel online qualifiers zijn en dat zal dus een stuk minder worden. Langs de andere kant kan dit de structuur wel ten goede komen, want als er meer en meer spelers aan hetzelfde toernooi meespelen, zal de lengte van het toernooi daarom niet zo gauw veranderen, waardoor er een snellere blindstructuur komt en dat komt het spel zeker niet ten goede.
PI: Wat zijn de belangrijkste eigenschappen die een pokerspeler moet hebben?
PD: Zelfdiscipline is heel belangrijk. Je moet op tijd kunnen stoppen. Zeker als je weet als je slecht bezig bent, of als de tafel je niet ligt.
Geduld moet je ook hebben in tijden als het even misgaat.
Ook moet je heel slecht tegen je verlies kunnen, zodat de wil om te winnen steeds aanwezig is, maar langs de andere kant moet je ook je schouders kunnen ophalen als je verloren hebt. Dat klinkt wel tegenstrijdig, maar het is zo, zelfs als je voor playmoney speelt moet je willen winnen, maar in slechte tijden mag je ook niet direct gaan doemdenken.
Plezier in het spel is ook wel belangrijk, want als je enkel poker speelt voor het geld, dan gaat het tegensteken na een tijdje, omdat je het als werken aanziet. Je passie voor het spel moet je altijd blijven behouden.
PI: Waar zien we jou binnen 10 jaar?
PD: Ik hoop dan nog steeds te mogen schrijven over mijn pokertripjes die ik maak. Het is een teken dat mensen ze dan nog willen lezen en dat ik nog steeds deze tripjes kan maken.
De WSOP is iets wat ik zeker nog elk jaar wil spelen.
PI: Hoe zie je de evolutie van (online) poker?
PD: In Zuid-Amerika maar vooral in Azië zal dit nog uitbreiden, de markt is daar nog enorm en het gokken zit daar ook een beetje in de cultuur ingewerkt. In Amerika en Europa zitten we nu wel al bijna aan een plafond, de mensen willen ook altijd op zoek naar iets anders en wie weet zitten we dan één of andere variant van het Dominospel te spelen. Dat is net het mooie eraan, niemand weet hoe het exact zal evolueren.
PI: Wat zijn de doelen voor 2007?
PD: Ik hoop beter te kunnen doen dan dit jaar. Dat wil daarom niet zeggen dat ik meer toernooien zal gaan spelen. In januari ga ik Down Under om er de Aussie Millions te spelen, misschien dat ik ook nog het main-event van de EPT meeneem in Monte Carlo, omdat de structuur daar wel heel goed is.
Deze zomer ga ik terug voor 2 maand naar Vegas voor de WSOP.
De EPT in Barcelona en de MCOP in Amsterdam doe ik ook mee, want dat zijn een soort thuiswedstrijden voor mij (nvdr: Peter heeft een appartement in Barcelona).
De gewone EPT-toernooien laat ik liever links liggen vanwege de relatieve sterkte van het deelnemerveld. Een EPT-titel heeft tegenwoordig ook meer waarde dan een WSOP-bracelet. Je kan je het niveau op de side-events van de WSOP soms niet voorstellen, het zit er bijna vol van de domme Amerikanen die denken dat ze na één keer poker op TV te hebben gezien zelf de nieuwe wereldkampioen gaan worden en daarom zitten deze toernooien ook vol met dood geld.
PI: Hoe belangrijk zijn “reads” voor je?
PD: Ik heb een half jaar lang een training gevolgd bij mijn vader (www.ise-training.nl). Die heeft mij zeker al veel geholpen, ook omdat ik er dankzij hem eigenlijk er al mijn hele leven inzit en ik deze theorieën ook al heb meegekregen aan de keukentafel.
Onbewust pas ik nu veel van die dingen toe, zo kan ik mensen sturen en modelleren, vooral verbaal, zodat ze naar mijn zin gaan handelen en ik de “table-captain” kan worden. Dat is natuurlijk een krachtig wapen, zeker in de grote live-toernooien.
Zo neem ik ook dikwijls dezelfde houding aan van mijn tegenstander, omdat ik mij dan in hun positie kan stellen en zo veel makkelijker kan weten welke kaarten ze hebben.
Ooit heb ik eens in een toernooi iemand all-in gezet op de flop met bottom pair, nadat hij eerst mijn flopbet raisde, waardoor hij al eigenlijk committed was. Ik nam gewoon mijn tijd om mijn zet te maken en mijn tegenstander te observeren, want het duurt altijd wel een paar minuten eer je de informatie hebt die je zoekt. Toen hij op een bepaald moment dan met zijn overige chips wat begon te knoeien, wist ik genoeg en hij kon niet snel genoeg zijn om zijn hand te folden. Daar ben je dan natuurlijk wel trots op als je weet dat je die zet enkel hebt gemaakt aan de hand van een read en je toch het lef hebt om het te doen, want je zet hiermee je hele toernooi op het spel.
PI: Wie wordt de eerste Nederlandse bracelet-winnaar?
PD: Marcel Lüske of Rob Hollink zijn altijd 2 topkandidaten hiervoor, omdat ze gewoon de beste Nederlandse toernooispelers zijn. Zeker Rob dan, maar je zal dan nooit anders zien dan dat iemand als Marc Naalden ergens achteraan de WSOP-zaal in één van de side-events voor een bracelet zit te spelen, om er dan op een heel zure manier uit te gaan. Of zo is er ook een Steve Wong, want dat zijn mensen die ook nog puur voor de eer kunnen spelen, en ze zijn ook gewoon goed.
PI.be bedankt “De Dal” voor dit interview en wenst hem nog veel succes in zijn verdere carrière.
« Terug |
