|
Aan de finale tafel
Het stond al in de planning, maar na de overwinning van JoZ66 in de PokerStars.com UKIPT van Manchester kon een interview natuurlijk niet langer uitblijven. Ruim een week na de winst ging ik dan ook naar Utrecht voor een gesprek met deze toernooisloper. We spraken uitgebreid over het toernooi waar hij vorige maand £63.200 won. Daarnaast hadden we het over allerlei live poker-gerelateerde zaken en probeerde ik uiteraard het geheim acher de pokersuccessen van deze man te ontrafelen.
Heb je al veel handtekeningen uitgedeeld sinds je terug bent in Nederland?
Nee, gelukkig niet. Maar ik zou nog wel een standbeeld krijgen van Beunhaas die 1% had, dus ik ben benieuwd. Ik heb wel de nodige leuke reacties gekregen, vooral van mensen die zelf in het pokerwereldje zitten. Daarbuiten is het niet zo bekend ook natuurlijk.
Je gaf voor, tijdens en na het toernooi aan dat het een zware finale tafel was. Waar zat hem dat in?
Er was een dronken, Schotse jongen die veel opende en sterk speelde. Het was vrij lastig om tegen hem te spelen. Dat kwam vooral omdat er twee degelijke spelers direct links van me aan tafel zaten die heel erg volgens het ICM-principe speelden en zich ook goed aanpasten aan wat er aan tafel gebeurde. Zij zochten die Schotse jongen niet op en probeerden hun stacks in stand te houden. Verder waren er van de vier "zwakkere broeders" aan tafel twee wel heel erg tight. Er was nog één dikke walvis die vrij loose speelde en iets minder was, maar die was ook niet heel slecht. Dus alles bij elkaar was het wel redelijk lastig om optimaal spel op de mat te leggen aan de finale tafel.
Dat schoot dus niet echt op?
Het "probleem" was ook dat de structuur zo goed was. We begonnen denk ik met gemiddeld 70 blinden aan de finale tafel. Ik wist dat mijn edge ten opzichte van de goede spelers, die toch meer cashgamers waren, het grootste zou zijn als we dertig blinden of minder diep zouden zitten. Zij beheersten de kunst van het 3-, 4- en 5-betten toch het beste. Het duurde alleen lang voordat we zo ondiep kwamen te zitten en dat maakte het lastig.
Op een gegeven moment komt het toch tot een confrontatie met de Schot in een interessante hand. Praat ons daar eens doorheen als je wilt.
Die Schotse jongen opende erg veel. Hij had een perceptie van mij dat ik zeer tight speelde en dat ik niet veel zou doen om hem te beletten de tafel te domineren. Alleen mijn idee was toch ook wel om te doen alsof ik gewoon erg goed runde, en daarbij af en toe te 3-betten met speculatieve handen om zo toch wat potten van hem af te pakken. Op een gegeven moment dacht ik zo'n spot te hebben gevonden door hem vanuit de small blind met A 7 te 3-betten, waarop hij called. Zijn range waarmee hij daar called in positie is zo ontzettend wijd dat ik op de 6 6 9 flop niet meer zo heel snel mijn aas-hoog ga passen. Ik check/call zijn kleine bet.
De turn is een derde 6, waarop we allebei checken. De river is een 8 waardoor handen als 5 7 en 7 10 een straat hebben gemaakt en hij met sommige suited connecters een full house heeft gemaakt. Maar hij heeft daar ook heel vaak handen als J 10, Q J, K J en suited connectors onder de 6. Hij potbet de river bijna en ik krijg door zijn tabletalk het idee dat hij niet wil dat ik call, dus ik call.
Mijn inschatting blijkt achteraf ook waarheid te zijn omdat hij met een iets betere A-hoog aan het bluffen was. Ik zou alleen eerder verwachten dat hij die hand daar vaak checked. Aan de andere kant is zijn perceptie van mijn range daar anders dan wat ik voor mijn gevoel kan hebben. Met andere woorden: als hij mij op een hand als A K of A Q zet is dat voor hem juist een reden om wel te betten.
De beslissing was bijzonder lastig en ik nam ook echt vier minuten de tijd, iets wat ik normaal gesproken letterlijk nooit doe. Ik denk nog steeds dat het superclose. Ik verwacht vaker goed te zitten dan niet, maar het probleem is dat je wel met 3 ton achterblijft als je verliest, zoals nu het geval was. De afweging is dus of je het risico daar wilt nemen om naar 1.3 miljoen te gaan. Ik denk dat het hoe dan ook heel erg lastig is om, zelfs achteraf, te bepalen wat daar de beste beslissing zou zijn geweest.
Het pakt deze keer verkeerd uit en je blijft short achter. Toch kwam je weer redelijk snel terug.
Twaalf big blinds heb ik al zo vaak gespeeld. Dat kan ik met mijn ogen dicht spelen ten opzichte van de rest van die tafel. Bovendien weten zij niet hoe ik met een shorte stack kan spelen, omdat ze me dat nog niet hebben zien doen. Voor ons op PokerCollege is het misschien wel redelijk standaard hoe je moet spelen met zo'n stack, maar voor live spelers niet en daar kon ik wel gebruik van maken.
Doordat die Schot op dat moment een paar rondes straf aan het uitzitten was veranderde de dynamiek ook nog eens aan tafel. Ik kon het er een keer goed inkrijgen en toen had ik weer de stack die ik had voordat ik aan die moeilijke hand tegen hem begon.
Vond je het prettig dat die Schot met zijn dronkemansgedrag zichzelf buitenspel zette?
Ja, dat was enorm prettig. Hij verliest elke ronde zeg maar 10% van zijn stack, we zaten shorter doordat hij weg was en er zat regelmatig dood geld in de pot. Ik kwam door zijn afwezigheid nog wel een keer in een situatie terecht waar ik wat geluk nodig had.
Ik push bijna 20 big blinds op de hijack met A 6 op een moment dat de twee redelijke spelers links van zitten en de afwezige Schot daarachter in de grote blind. Die twee spelers kunnen omdat ze volgens ICM spelen moeilijk callen daar, dus schuif ik lichter. In die situatie wil ik wat mindere handen pushen om geen call te krijgen en goede handen raisen en voor stacks spelen. Raisen en folden met deze hand kan daar niet, maar wat ik daar deed kan wel omdat zij niet door zullen hebben dat ik hier een ietwat transparante tactiek hanteer. Je kan het je in zo'n situatie dus veroorloven een beetje ongebalanceerd zijn. In dit geval werd ik gecalled door A T en was ik fortuinlijk genoeg om die hand te winnen.
Vanaf welk moment had je het idee dat je kon gaan winnen?
Toen we net vier-handed zaten waren er twee grotere stacks. Een tot dan toe rustige speler had net als ik ongeveer 20 big blinds. Ik verwachte dat hij gezien de stackverdelingen vier-handed wel wat meer handen zou gaan openen. Vandaar dat ik als het net vier-handed is een raise van hem vrij standaard reshove met A 9 vanaf de button. Hij heeft koningen en ik win die hand. Toen was hij bijna uitgeschakeld en had ik ineens evenveel punten als die twee andere spelers. Toen kreeg ik wel het idee dat ik wel eens zou kunnen gaan winnen. De kans was in ieder geval gigantisch toegenomen ten opzichte van de situatie waarin ik de hele finale tafel had gezeten.
Plus het feit dat één van de slechtere spelers - "de dikke walvis" - er ook nog inzat.
Dat klopt zeker. Het lastige was alleen dat die speler rechts van me zat en de goede speler links. Die speelde redelijk terug op mij en het is gewoon vervelend om iemand die ongeveer even goed is direct links van je te hebben zitten. Hij wilde gelukkig wel praten over een eventuele deal, met name omdat het verschil tussen plek 3 en plek 1 40.000 pond was. Maar die slechtere speler wilde daar niet over praten, omdat hij een bookmaker was met geld zat. Toen had ik ook heel snel zoiets van: prima, ik speel door.
Die dikke man dacht dus dat wij bang waren om derde te worden en begon meteen meer druk te zetten. Toen kwam een hand die hij heel slecht speelt en waarin ik een tikje fortuinlijk ben. Hij opent K 6 op de button en ik besluit 3-bet call te spelen met vijven. Hij called mijn 3-bet, ik flop een set en hij middle pair. Op de flop gaan alle munten erin en hij verliest daar bijna al zijn punten.
Bij aanvang van de heads-up waren de blinden nog vrij laag, dus toen had mijn tegenstander met zijn twee miljoen nog iets meer dan 20 big blinds. Ik had na een lange speeldag een wat helderder moment en speelde die laatste fase vrij goed voor mijn gevoel. Zo maakte ik een aardige call met middle pair die hem een beetje brak denk ik. Hij kwam op negen ton en toen gingen de blinden weer omhoog, waardoor hij op 10 big blinds kwam tegen mijn 80. Dan is het normaal gesproken vrij snel afgelopen als er geen gekke dingen gebeuren, en zo ging het ook.
Dean Lyall, de dronken
Schot
Om er maar een cliché in te gooien: Wat ging er toen door je heen?
Ja dat was mooi. Ik was de hele finale tafel al niet extreem tevreden met de manier waarop ik gespeeld had. Dan maak je twee suck-outs en dan win je toch. Het is wel een beetje vreemd dat je soms voor je gevoel verdient te winnen en 4e of 5e wordt, terwijl je aan je grootste finale tafel niet helemaal tevreden bent over je spel en ineens toch met de beker voor je neus staat.
Kwam de winst voor jou uit lucht vallen? Het is niet je eerste live winst.
In live toernooien met een niveau dat lager is dan bijvoorbeeld de EPT heb ik denk ik een redelijk grote tot zeer grote edge. Nu is het een keer zo dat ik het "gelijk aan mijn kant heb" als je kijkt naar het resultaat. Maar het gaat maar om dertig live toernooien ongeveer die ik heb gespeeld dus dat zegt ook weer niet zoveel. Alleen mede gesterkt door die resultaten zit ik wel met veel zelfvertrouwen aan tafel.
Verandert deze overwinning veel in je leven?
Niet ontzettend veel. Het is een prachtig bedrag dat je in de toekomst wel voor investeringen of een huis bijvoorbeeld kunt gebruiken. Ik studeer momenteel en daar ga ik gewoon mee verder. Daarna wil ik ook gewoon aan het werk. Ik leid al een vrij comfortabel leven dus daarvoor maakt het niet zoveel uit. De plannen en doelen die ik had op het gebied van poker zijn voor een groot deel al wel uitgekomen. Het lastige van nog verder komen in de toernooipokerboom is dat je op een punt komt waar je professioneel zou moeten spelen. Dan moet je ook vier of meer toernooiavonden per week spelen om je nog verder te kunnen ontwikkelen en te kunnen wedijveren met de beste internationale toernooispelers. Die ambitie heb ik niet omdat ik niet bereid ben om die hoeveelheid tijd erin te steken.
In hoeverre is live ervaring belangrijk om live ook een edge te hebben?
Veel ervaring ligt in het online poker, maar dat gaat dan puur en alleen over je spel. Je ziet in zo'n live toernooi gewoon bijna niemand "foutloos poker" spelen. Fouten maken is niet erg, die maak ik zelf ook. Maar je ziet veel mensen onnodige fouten maken simpelweg omdat ze de basis-strategische concepten niet kennen of niet toepassen. Live komt er ook nog bij dat je kunt inschatten wat de gemoedstoestand van iemand is. Het is heel belangrijk om je daar live op aan te passen, terwijl je online tegen mensen die vaak meerdere tafels aan het spelen zijn veel meer een standaard strategie kunt toepassen.
De UKIPT heeft een buy-in van 550 pond, maar het niveau is ongeveer vergelijkbaar met de Daily Eighty Grand op PokerStars. Online kun je nooit een toernooi vinden met die buy-in en een dergelijke bezitting, die zijn er gewoon niet. Tegen 90/95% van de spelers heb je door zo'n diepe structuur een grotere edge, maar tegen een klein gedeelte ondervind je nadeel omdat die zo diep lastiger te bespelen zijn. In zekere zin is dat ook het voordeel van de Holland Casino toernooien, omdat heel diep spel daar niet aan de orde is.
Wat zijn manieren voor beginners om het live spel goed onder de knie te krijgen? Waar moeten ze op letten?
Probeer ten eerste de stacksizes van mensen goed bij te houden. Je hoeft het niet precies te weten maar wel ongeveer, want online is dat ook iets waar je mee werkt. Vervolgens kun je al snel aan iemand z'n uiterlijk en manier van doen zien wat voor soort speler het is. Een jonge, Scandinavische gast speelt waarschijnlijk vrij loose. Als er een opa met een leesbril komt zitten kun je vaak ook vrij makkelijk inschatten dat het waarschijnlijk een wat tightere speler is.
Je hebt er wat ervaring voor nodig, maar het is heel handig als je op een gegeven moment mensen kunt indelen in bepaalde categoriëen. Hoeveel ervaring iemand in deze game of dit soort toernooien heeft, hoeveel geld je denkt dat iemand hebt, wat hij of zij drinkt, of iemand een massage neemt of dure MP3-speler heeft, of iemand de internetconcepten begrijpt en gebruikt of niet. Dat zijn allemaal dingen die mede iemands strategie bepalen.
Ik denk dat een sterk punt van mijn spel is dat ik aan tafel heel erg aardig ben. Het is een beetje de Negreanu-opvatting: als ik aardig tegen ze ben dan vinden ze het minder erg om hun muntjes aan mij te verliezen. Als je all-in bent dan kun je mensen ook manipuleren met je manier van doen. Bijvoorbeeld door je heel gespannen te gedragen of juist niet. Ten slotte is het ook belangrijk dat je de resultaten rustig ondergaat. Je instelling moet zijn: ik wil graag winnen maar als ik eruit lig, shit happens.
We nemen even pauze en als we verder gaan wil JoZ graag een lans breken voor het live poker. Dat mag uiteraard.
Ten eerste denk ik niet dat mensen zich heel erg druk hoeven te maken om winrate. Er zijn maar een paar professionals in ons midden. Feit is gewoon dat als jij je live aan dezelfde bankrollprincipes als online wilt houden, dan ben je wel even bezig om dat geld bij elkaar te kaarten.
Ik denk dat live poker een hoop ervaring oplevert die je heel erg kunt gebruiken als online pokerspeler en als mens. Je zit met mensen aan tafel dus het heeft toch enigszins een sociale kant. Daarnaast geeft iets dat je live wint, hetzij in een toernooi of in een cashgame, gewoon veel meer voldoening dat wanneer je het online wint. Het is tastbaarder en je zit niet in je eentje achter de computer. Ter afwisseling is het dus leuk en ik denk dat je er ook een veel betere speler van kunt worden. Live leer je beter aanpassingen maken op verschillende spelers.
Dat staat genoteerd. Ik heb begrepen dat je gaat rondreizen de komende tijd?
Ik heb momenteel een pauze in mijn studie en er stonden inderdaad al een aantal reizen in de planning. Deze UKIPT was eigenlijk ook al onderdeel van een reis door Engeland langs wat vrienden. In de zomer ga ik richting Amerika om rond te reizen en dan ga ik ook bij wat familie op bezoek. In september ga ik dan weer verder met m'n master.
Het lijkt me eventueel wel leuk om naar Vegas te gaan. Het is een stad waar je live dingen kunt spelen die eigenlijk nergens anders kunnen, zoals H.O.R.S.E., 8-game en Omaha hi/lo. Dat lijkt me wel een leuke ervaring, maar ik ga er niet heen voor de grote toernooien. Wel voor het uitgaansleven en om de shows eens te bekijken natuurlijk.
De overwinningsfoto
Je staat nu tweede in het LeaderBoard van de UKIPT. Als je dat wint mag je in seizoen 2 alle toernooien gratis spelen. Ga je daar een serieuze poging voor doen?
Dat is met het reizen een tikje lastig. Er zijn negen UKIPT's die meetellen voor het klassement. De EPT Londen mag ik sowieso spelen, wat natuurlijk helemaal fantastisch is. Ik zou me er zelf nooit voor inschrijven of proberen te kwalificieren, maar het was wel een droom om een keer een EPT te spelen. Misschien dat er nog wel tijd is voor een stuk of drie UKIPT's, want een heel seizoen voor niets spelen is natuurlijk wel interessant. Maar ik ga er in principe geen reizen of studie-gerelateerde zaken voor wijzigen. Waarschijnlijk zijn er wel een stuk of 20 schrapers die al die toernooien af gaan, dus het blijft met de puntentelling die ze hanteren lastig om top 3 te eindigen als je niet toevallig nog een keer een hele diepe run maakt.
Je hebt wel eens blog geschreven over live pro's. Wat is volgens jou een typische live pro?
De live pro is iemand die denkt dat hij het spel bijzonder goed begrepen heeft, maar eigenlijk vooral onderlegd is door spel in het casino en dus niet door het internet. Hij is niet bekend met strategische concepten als licht 3-betten of het hebben van een bluffcatcher etc, maar bezit een soort straatmentaliteit en is vaak ook het type dat speelt met zonnebril en met veel branie aan tafel zit. Daarbij doen ze veel onorthodoxe dingen die meestal ook gewoon slecht zijn. Ze houden daarnaast van bad beat verhalen en vertellen hoe goed een bepaalde play van ze die nergens op sloeg wel niet was. Het heeft ook volkomen geen zin om daarop in te gaan want je krijgt toch wel een antwoord waar je niets mee kan. Bovendien zal de live pro de strekking van het antwoord dat je geeft toch niet begrijpen.
Toch kom je die mensen veel tegen in live poker. Is het lastig daar mee om te gaan?
Ik probeer altijd wel sociaal wenselijk gedrag te vertonen en dus een beetje met die mensen mee te gaan. Soms wordt je ook gek van die bad beat verhalen en dan is het ook wel zaak om een koptelefoon bij je te hebben. Maar daar moet je eigenlijk mee oppassen omdat je jezelf daarmee in een soort van cocon opsluit, terwijl dat live niet echt de manier is om van mensen te winnen. Je kunt je wel vervelend gedragen aan tafel en zo mensen misleiden, maar dat is een stuk moeilijker dan het vriendelijke imago hanteren.
Die Schot aan de finale tafel kon het wel. President888 vertelde in Manchester nog verhalen over het Holland Casino waar hij 2-2 speelde. Hij dronk dan eerst twee bier om vervolgens te doen alsof hij bezopen was en op de flop flop 140bb te schuiven met de nuts. Je kunt ook keihard op zo'n live pro ingaan en zeggen: gast hou je bek, ik hoef die bad beat verhalen niet te horen en je bent de slechtste speler ooit. Dat kan ook, alleen je moet precies weten wat de gevolgen daarvan zijn en dat is heel moeilijk.
Waarom speel je liever toernooien dan cashgames?
Ik denk dat het bij mijn karakter past om een doel te hebben, dat je naar een absolute winst toe kunt werken. De basis is voor mij lol en uit één hand of een resultaat van x BI up of down haal ik geen voldoening. Bovendien vind ik NLHE cashgames tot een een bepaald niveau saai en boven een bepaald niveau niet heel comfortabel. Ik denk nog steeds dat er mindere spelers meedoen aan toernooien dan aan cashgames boven 100nl. Daarboven kom je incidenteel vissen tegen of moet je heel erg je best doen om beter te worden dan de regulars. Dan komen we weer bij het punt dat ik zoveel tijd er niet in wil steken.
Kun je wat tips geven voor mensen die moeite hebben met toernooien?
Ten eerste ben ik er heel erg voorstander van dat je weet wat je te wachten staat. Dus als ik om zes uur aan een toernooi begin dan kan ik van tevoren inschatten dat het met pauzes erbij tot ongeveer half twee kan gaan duren. Dan zorg ik dat ik voldoende energie heb om die uren door te komen, dat ik voldoende spanningsboog heb om geconcentreerd te blijven spelen en dat ik daarna voldoende slaap heb om morgen weer te kunnen doen wat ik die dag moet doen. Je ziet vaak dat mensen ineens geen zin meer hebben en dat wil je gewoon niet hebben.
Vervolgens moet je je goed realiseren met wat voor type spelers je aan tafel zit en wat voor toernooi het is. Het is belangrijk dat je in verschillende fases goed kunt spelen, want het verschilt gewoon heel erg of je tussen de 0 en de 20 bb's zit, tussen 20 en 40 of dat je meer dan 40bb speelt. Een toernooi winnen, live of online, begint vanuit een solide basis met solide spel. Van daaruit ga je op zoek naar wat mindere spelers waartegen je bereid bent op lichtere wijze een poging te doen om je stack te vergroten. Later in toernooien, ongeveer vanaf de bubble, ga je wat meer de focus leggen op druk zetten. Als er veel mensen zijn die druk zetten op jou dan pas je daar je strategie op aan.
Waarom gebruik je geen stats?
Ik denk dat stats alleen nuttig zijn in toernooien met hele lange fases waarin je 50 big blinds of dieper zit, en dat komt maar weinig voor. Je komt in toernooien gewoon in veel unieke situaties terecht waar je aan stats niet zoveel hebt, of waar ze zelfs een vertekend beeld zouden kunnen geven. De vpip en pfr percentages per fase van het toernooi zou ik wel nuttig vinden, maar dat is met de huidige promgramma's volgens mij niet te doen. En zelfs dan denk ik dat de extra edge die het je oplevert niet boven de 5% uitkomt.
Bovendien levert alleen maar op stats spelen een stuk minder spelplezier op, omdat je zelf bijna niet meer hoeft na te denken. Alleen maar spelen zoals de stats je aanbevelen is ook niet heel moelijk te leren en dus geen uitdaging. Ik vind het soms wel eens jammer om te zien dat een heleboel mensen die tegenwoordig poker spelen dat op een haast robot-achtige wijze doen. Bij mij gaat het altijd nog het meest om het plezier dat ik heb in het spel.
|
