Volume II: The Endgame
Na het verschijnen van Volume I was het al duidelijk dat "Harrington on Hold'em" nu al het standaardwerk zou worden voor toernooipoker. De nieuwe concepten geïntroduceerd in Volume II hebben er mede voor gezorgd dat het wel decennia kan duren, voordat er een pokerboek verschijnt dat dit boek van de troon kan stoten.
In het tweede deel wordt de nadruk gelegd op het eindspel, of in ieder geval situaties waarin je stack klein is vergeleken met de blinds, en short handed situaties. Ook de 60 pagina's over Heads-Up spel zijn goud waard.
Er staan veel verschillende adviezen in over gewaagde en berekende bluffs en moves maken, die nodig zijn om in het eindstadium van het toernooi het hoofd boven water te houden. De kern van dit boek draait om 'Inflection points', momenten dat je stack van grootte verandert, waardoor je je strategie moet aanpassen aan de veranderde situatie. Hiervoor geeft Harrington manieren om te berekenen in welke 'zone' je zit, en hoe je je spel moet aanpassen afhankelijk van je 'zone' en die van je tegenstanders.
Ook in dit deel wordt elk hoofdstuk afgesloten met 'Problems', waarin je gedwongen wordt om over de behandelde stof na te denken door in een voorgelegde probleemsituatie te duiken.
Na het lezen van de twee delen is het volledig duidelijk hoe Dan Harrington in 1995 wereldkampioen is geworden, naast zijn twee behaalde finale tafels in 2003 en 2004. De twee delen van "Harrington on Hold'em" zijn verplichte kost voor elke serieuze toernooispeler, al moet je wel over enige ervaring beschikken wil je er maximaal van kunnen profiteren.
De boeken zijn eigenlijk niet voor beginners geschikt, omdat er zeker op het eind een heleboel zaken tegelijk worden behandeld, wat misschien voor verwarring zorgt "daarnet zei hij nog dat ik in zo'n situatie moest raisen".
Maar het kan nooit kwaad om het alvast in je kast te hebben staan, want je wil op een gegeven moment ook weten waarom je tegenstanders ineens zoveel beter zijn gaan spelen.
