 | |  |
| |
Gabaon in de U.S. (2)
Poker Pirates of New Orleans
Het weekend was top in The Big Easy. De Saints hadden gewonnen en de daiquiri's smaakten best. Maandagochtend werd het tijd om ons in te checken in het Marriott hotel dat in het historische French Quarter staat.
Het French Quarter is het oudste en de meest bekende buurt van New Orleans. Ontwikkeld in 1718 door een Fransoos, kun je er tegenwoordig allemaal oude gebouwen en een bijzondere kerk, de Saint Louis Cathedral, met prachtige park bekijken. Waar het ons vooral om gaat is de sfeer die er hangt, het Hard Rock Café dat er zit, Bourbon Street, waar je tot in de late uurtjes kunt genieten, de markt die er gehouden wordt, Royal Street, waar allemaal antique-zaakjes zitten om lekker rond te sneupen en de betere restaurants waar je kunt eten.
Met een lege maag pokeren wil niet zo goed, dus is het handig om te weten waar je lekker kunt eten.
Het Marriott hotel heeft een enorme lobby met een prachtige bar, dus ik had gelijk al door dat ik hier de rest van de week mijn morning after drankjes kon gaan halen. Natuurlijk ontbreekt de Starbucks in het hotel niet, dus ook het ontbijt zit knor. Het Marriott hotel bestaat uit twee torens waarbij de hoogste toren 41 etages heeft en waar men de nieuwste technologie qua liftbediening gebruikt.
Rondkijkend in de lobby van het hotel had ik het idee dat Marcel Lüske en zijn broers ook in the Big Easy waren aangekomen. Alle mannen in de lobby liepen rond in een Marcel Lüske pak. Gelukkig waren de meeste heertjes hier voor een conferentie in plaats van voor een pokertoernooi, dus kon ik met opgeluchte adem, en met mijn zonnebril op, mijn weg zonder zorgen vervolgen.
Het belangrijkste van een kamer voor mij is natuurlijk het uitzicht. Aankomend bij het raam had ik een prachtige kijk over de French Quarter, de Mississippi River en als beste het Harrah's Casino, dat aan de andere kant van de straat op mij stond te wachten.
Na alles uitgepakt te hebben was het tijd om de French Quarter te bekijken. Eerst naar de markt om lekker rond te snuffelen. Op de markt kun je menig gadget krijgen en is het de ideale plek voor een pokeraar om zijn vrouw of vriendin voor wat uurtjes rond te laten struinen terwijl hij pokert in het casino. Een soort crêche voor de vrouw, waarbij je weet dat je winst moet maken, want je vrouw bezorgt je al -EV.
Voor de toerist is er de mogelijkheid om onder genot van een drankje lekker rond te slenteren. Iedere bar in de buurt van de markt heeft een paar gokkastjes staan waar je je geluk op kunt beproeven, maar deze pokeraar wilde zijn geluk bewaren voor het echte werk. Na de markt bezochten wij de Saint Louis Cathedral, waar tot mijn verbazing allemaal tafeltjes voor de deur stonden uitgesteld. Wat mij nog meer verbaasde was, dat deze tafels bevolkt werden door allemaal waarzegsters en Tarotkaart-lezers, in plaats van de lokale priesters. Ik vond het heel raar dat voor de deuropening van een kathedraal er geen enkele priester te vinden is om zieltjes te winnen, terwijl zij die door het geloof verketterd worden gewoon voor de kathedraaldeur hun dagelijkse zaken zitten te behartigen.
Bad beat voor de priesters mijn inziens.
Na het prachtige park te hebben bekeken, wijl genietend van het zonnetje, werd besloten om een toer-ritje te nemen op een huifkar, die voortgetrokken werd door een mule, oftewel een kruising tussen een ezel en een paard (klik hier).
De gids nam ons langs verschillende straten van de French Quarter en natuurlijk hoefden wij maar een gil te geven en de muilezel stopte bij de dichtsbijzijnde bar of café om ons van een drankje te voorzien.
Aangezien wij toeristen graag van historie houden, werd er natuurlijk gestopt bij de oudste bar van New Orleans genaamd Lafitte's Blacksmith Bar, dat voor 1772 is gebouwd en menige bad beat des tijds heeft doorstaan. De Lafitte's Blacksmith Bar is opgericht door de Piraat Jean Lafitte en zijn handlangers, die het gebruikten als schuilplaats tegen de lange arm der wet en als pokerhonk voor de gezellige avondjes met schuimbier. Wat een leven moet dat zijn geweest.
Verder rijdend onder het genot van een biertje werd ons verteld dat de dure panden in the French Quarter wel $300,000 per stuk op moeten brengen. Dit schijnt in New Orleans een enorm bedrag te zijn, terwijl je aan de oostkust van Amerika voor dat bedrag blij mag zijn met een rijtjeswoning.
Dit deed ons inspireren om eventueel in de toekomst eens wat leuke pandjes in de French Quarter op te kopen, wanneer de pokergoden hebben besloten om ons te backen in de toernooitjes die nog gingen komen. Een +EV buy-in in het New Orleans City Pokertoernooi.
Terug op het Mule-vertrekpunt zagen we aan de overkant van de straat vier gasten op een plein enorm lawaai maken. Het toeschouwersaantal groeide gestaag en nieuwsgierig geworden, besloten wij om van dichtbij eens een kijkje te nemen. Vlak voor ons liep een negeroïde dame en zij werd door één van deze vier gasten aangemoedigd om plaats te nemen op de 'tribune', waarbij hij tegen haar zei: "Don't be scared of the white people, they won't rob you while we are here!"
De artiesten gaven een prachtige acrobatische show van 30 minuten, waarbij veel werd gelachen en menig dame de jongens uitdaagden om bepaalde standjes te laten zien. Onder genot van een heerlijke zon en biertje werd er natuurlijk genoten van deze show. Na de show werd besloten om deze heren te backen en onze reis te vervolgen naar een restaurant om te gaan eten.
's Avonds gingen we weer naar Bourbon Street om daar lekker te genieten van de live bands, terwijl we de beentjes van de vloer lieten gaan. Teruggekomen in het hotel namen we nog een afzakkertje en was het tijd om het bed op te zoeken. Morgen weer een dag, waarbij we weer vele nieuwe avonturen tegemoet gaan. En natuurlijk wacht het Harrah's Casino nog steeds op ons ;-)
Tot het volgende artikel,
Gabaon
Dit artikel werd op 14 november gepubliceerd op PokerBlog.nl
« Terug |
Reageren op dit artikel?
|
|
 | |  |
