Het is vier uur in de middag, ik ontwaak uit een veel te lange slaap.
Gisteren was ik ook weer eens getuige van het geweldige openbaar vervoer in Nederland:
Een nachtrit van Utrecht Centraal naar Amsterdam Centraal duurt 30 minuten met de trein. Gisteravond was het ineens geen 30 minuten maar bijna anderhalf uur!
Ik zit netjes op tijd in de trein, de trein staat er namelijk al.
Na tien minuten hoor ik een dame van de NS: “Op dit moment kunnen wij helaas niet vertrekken, vanwege een tekort aan personeel. Zodra dit probleem is opgelost vervolgen wij onze rit.”
Een Amerikaan die half laveloos naast me zit vraagt: ”What are they saying?”
Ik leg de beste man uit wat er aan de hand is, waarop een goedkeurend knikje mij eigen wordt. Daar doe je dan midden in de nacht moeite voor.
Na twee stroomuitvallen en een medepassagier die ineens heel snel het toilet moet opzoeken, komt de volgende mededeling: “Beste reizigers, op dit moment is het personeel ter plaatse en gaan we de defecte deur weer in orde maken.”
De Amerikaan vraagt meteen: “What the f#ck is going on here?”
Ik leg het de beste man nogmaals uit, waarop de Amerikaan antwoordt: “That’s why it is called NS - No Service, f#cking hell No Service!”
Ik kan een brede glimlach niet onderdrukken. De NS brengt mensen zeker dichter bij elkaar.
Na een uur vertrekt dan eindelijk de trein richting Amsterdam.
Nu zit ik dus met een doorlopen hoofd op de rand van mijn bed. Het is vier uur en ik heb helemaal niks in huis. Vlug boodschappen doen en als een raket naar het HC in Utrecht.
In de trein naar Utrecht zit ik mijn hele pokertrip een beetje te overdenken.
Een groot man heeft ooit eens gezegd: “Poker, a brilliant second job, but a worthless first job.”
Ben ik het daar mee eens?
Als ik terugkijk op wat ik tot nu toe heb meegemaakt:
| Negatieve dingen: | Positieve dingen: | | - Vermoeiend | - Vrijheid | | - Geen zekerheid, geen verzekering | - Het reizen | | - Mensen zien je als gokverslaafde | - Iedere avond andere mensen ontmoeten | | - Ongezond, geen leefritme | - Leven als een rockster | | - Stressvol | - Living on the edge! | | - Holland Casino in het algemeen | - De mogelijkheid om in een korte tijd miljonair te zijn | | - Vaste relatie? Bijna onmogelijk | - Je geld verdienen met een potje kaarten | | - Ego-circuit | | - De enige baan waar je soms met minder
geld thuiskomt als waar je mee wegging | |
Ik ben het niet eens met die grote man, poker kan wel degelijk een mooie eerste baan zijn.
Zorg er alleen voor dat je de balans in het leven houdt, zekerheid voor jezelf opbouwt.
Zodra je al de negatieve kanten van het leven als pokerpro kunt weghalen dan zul je succesvol zijn, denk ik.
Dat bedenkend gaat de telefoon. Ik zie de naam van de persoon waar ik al drie jaar verliefd op ben. Het is mijn vriendin.
Ik neem de telefoon op: “Hey lief, hoe is het er mee?”
Waarop zij antwoordt: “Hey schat, ik mis je enorm. Wanneer houd je eens op met dat hopeloze poker.”
Ben ik nou de enige die poker een zeer intellectuele sport vind?
Ik antwoord haar: “Schat, het is alleen vanavond nog. Als je het niet erg vindt, kom ik vannacht wel naast je kruipen, okay?”
“Ja is goed, maar ik mag wel hopen dat je wel wat gewonnen hebt, anders vind ik het helemaal een zielige bedoeling”, antwoordt ze.
Waarop ik zeg: “Komt helemaal goed lieverd, ik zie je vannacht.”
Aangekomen in het casino, schrijf ik me snel in. Het is nu half zeven, mijn handen jeuken.
I want action, and I want it now!
Doodzonde #1 treedt in werking: de roulette.
Ik leg vijftig euro neer en vraag om fiches van twee euro.
De croupier glimlacht en vraagt mij: “Moet jij niet pokeren?”
Waarop ik antwoord: “Ja, dat klopt, maar die tafel is nog niet open. Ik wil eens kijken hoe dit spelletje werkt, Ik weet dat ik het niet kan verslaan, maar misschien heb ik geluk.”
Waarop de man antwoordt: “Succes dan.”
We praten nog even over poker, hij is namelijk zelf ook een groot liefhebber van het spel.
Heel snel ben ik vijftig euro armer. Ik koop nog eens vijftig euro bij.
Terwijl ik dat doe, vraag ik de dealer hoe het zit met die series.
Ik had wel eens gehoord dat het geld oplevert om de “nul-serie” te spelen.
Ik begin in te zetten op die nul-serie en terwijl ik dat doe, blijf ik lekker over poker ouwehoeren met de gezellige croupier. Na tien keer de nul-serie te hebben gespeeld, kijk ik neer op de berg fiches die ik voor me heb staan. Ik begrijp dat €350 winst op de roulette heel veel geld is.
Ik zeg tegen de croupier: “A good pokerplayer always knows when to FOLD.”
Hij begint te lachen en antwoordt: “Goed besluit, tot zo aan de pokertafel.”
Eindelijk! Het is acht uur, shuffle up and deal!
Tot mijn grote schrik zie ik dat er maar twee sardientjes aanwezig zijn. De tafel heeft een gemiddelde van drie à vier man op de flop. Shit, dit ben ik niet gewend.
De tafel speelt een stuk strakker en ik moet mijn spel aanpassen.
In het begin gaat dit aardig en ik pak drie potjes, waardoor ik op een kleine €100 plus kom te staan.
Normaal als ik daar speel en ik win drie potten, dan sta ik op €200 à €300 winst.
Het is twaalf uur, de sardientjes zijn van tafel en ik sta €80 voor.
Ik heb er niet genoeg van kunnen profiteren, ze waren leeg voordat ik er bij kon komen.
Nu zit ik daar... Speel ik verder?
“Come on pussy! Shift the gears and break them!”, hoor ik mijn ego in mijn linkeroor.
“When the table is changing in your disadvantage, it is time to leave”, hoor ik Sklansky in mijn rechteroor.
Sorry David, maar de tijd is nu aangekomen om voor eens en voor altijd te laten zien wie hier de 'table master' is.
Om half één nog geen hand gehad en ik zit op de button.
Ik neem een besluit: als er alleen maar limpers zijn, dan raise ik tot het plafond, het maakt niet uit wat voor handje ik heb.
De dealer deelt en ik hoor een mondharmonica in mijn oor.
Ik pak mijn kaarten. Ik zie 75o.
Drie limpers gaan mee. De dealer vraagt: “Call or raise?”
“Raise”, antwoord ik.
De small blind foldt, de big blind en de rest callen, zoals verwacht.
Er komt een koning-hoge flop, iedereen checkt.
“Bet!”, roep ik volmondig. Twee spelers callen. Nog eentje te gaan.
“Raise”, hoor ik rechts van me. Meteen roep ik “re-raise” en de callers folden.
De raiser callt me lafjes, waarop ik tegen hem zeg: “No guts, no glory.”
De turn: een blank.
Deze persoon staat bij mij bekend als iemand die nog wel eens een blufje wil zetten.
Hij zet, ik raise en zeg tegen hem nogmaals “no guts, no glory”, waarop hij “re-raise” roept.
Meteen roep ik “cap!” Hij begint te denken en kijkt me aan.
Hij kijkt me nog twee keer aan en muckt daarna zijn hand.
Ik sta op uit mijn stoel, roep misschien iets te hard: “Ik had helemaal niets! Helemaal NIETS!”, waarbij ik mijn 75o keihard op tafel opengooi.
De dealer begint te lachen, de halve €10/20 tafel komt even kijken waar al de ophef over is, and I felt good!
Die avond sloot ik af met €150 winst op de pokertafel en een stoot adrenaline in mijn lichaam. Daarnaast ook nog eens €250 met roulette.
Ik heb in deze vier dagen met gokken €300 verdiend, gelukkig nog net wat minder dan met pokeren.
In totaal heb ik op pokergebied €340 gewonnen in deze vier dagen. De totale kosten waren €220.
Dit houdt in dat ik €120 euro heb “verdiend” met pokeren.
Dat is nog niet eens een minimum inkomen.
Maar ja, werken is ook zoveel vervelender.
Dennis_alo
|
