De achtste editie van CardPlayer Nederland ligt alweer in de schappen. Geen zin om de deur uit te gaan? Voor €25 per jaar krijg je een jaarabonnement van 6 nummers thuis toegestuurd (losse verkoop: €5,95). Interesse? Mail dan je gegevens naar service@cardplayernederland.nl en het wordt allemaal in orde gemaakt.
Dit artikel van Peter Dalhuijsen zul je ook in de nieuwe CardPlayer Nederland vinden. Hij heeft zich deze keer verdiept in het veelbesproken onderwerp van de poker mindset...
The Poker Mindset
Auteur Matthew Hilger, die ons ooit eens in een populair boekje heeft uitgelegd hoe Texas Hold’em op internet in elkaar steekt, kwam een paar jaar geleden met een nieuwe titel op de markt. In The Poker Mindset probeert hij een heet hangijzer aan te kaarten, waar de moderne online pokerjoker de laatste tijd maar al te graag over discussieert. Maar wat is nou eigenlijk de juiste ‘mindset’ voor poker, en bestaat het eigenlijk wel? Of is het iets wat alleen in theorie bestaat, net zoals het zogenaamde ‘optimale’ spel van Sklansky en zijn vrienden? Ik nam me voor om mij eens wat meer in dit onderwerp te verdiepen, toen mijn laptop onlangs voor de derde keer die maand door de kamer vloog.
Kort samengevat zit de ideale poker ‘mindset’ ongeveer als volgt in elkaar: je maakt elke pokerhand gewoon de best mogelijke strategische beslissing, zonder dat je je spel door andere factoren laat beïnvloeden. Je staat er niet bij stil dat je maand- en jaarsalarissen heen en weer zit te schuiven, het doet je niks dat je deze sessie al vijf buy-ins achter staat, je staat er ook niet bij stil dat dit al je twaalfde verliessessie op rij is, en dat je net voor de derde achtereenvolgende keer een bad beat om je oren kreeg van die kerel naast je, die je ook nog eens in de chat uit zit te lachen.
Het doet je allemaal niks, want je bent een echte professional die emotieloos zijn uren maakt, die ook na de zoveelste suck-out weet dat het enige wat telt, is het resultaat aan het eind van de maand, wanneer er weer belasting betaald moet worden. Je wordt niet boos, je raakt niet op tilt, je blijft niet spelen om weer quitte te komen, je gaat niet je best doen om die ene vent terug te pakken en je gaat al helemaal niet hoger spelen om je verliezen goed te maken. Accepteer gewoon dat poker een grote geluksfactor en veel variantie heeft en speel je beste spel.
Klinkt logisch toch? In ieder geval hoef je het boek nu ook niet meer te kopen. Natuurlijk kunnen we het bovenstaande zelf ook wel bedenken, maar pas het maar eens toe. Daar wringt hem nogal eens de schoen.
Matthew Hilger
Hoeveel pokerspelers ken jij die bij dit ideale profiel passen? Ik ken er persoonlijk geeneen. In de film Rounders konden we al zien dat zelfs Teddy KGB niet immuun was voor een gezonde portie tilt. En dat zegt heel wat. Je hoort wel eens verhalen over spelers die bekend staan om hun ijzeren discipline, die nooit tilten en alleen maar kunnen lachen om de meest zure downswings, maar ook dat is allemaal metagame. Je wordt voor de gek gehouden. Je moest ze eens horen als er niemand anders bij is. Vraag het anders maar aan de buren.
Een mens heeft nou eenmaal emoties. Dat is voor velen ook de reden dat ze überhaupt ooit door het poker werden aangetrokken, de adrenaline van de spanning en de spelvreugde van het winnen. En dan wordt ze nu ineens voorgeschreven om die emoties uit te zetten, alsof er een schakelaar in je hoofd zit waarmee dat even kan. Natuurlijk kun je door ervaring en gewenning een eind komen in de richting van desensitisatie, maar iedereen heeft daarin zijn grens, die verschilt van persoon tot persoon.
Uiteraard zijn er genoeg lui die rustig met succes centje voor centje hun huur eruit grinden en dat vrij gedisciplineerd vol kunnen houden, maar is het echt zo dat daar geen enkele negatieve emotie aan te pas komt, ook niet als ze echt een volle maand langs alle kanten ervan langs krijgen? Dat wil er bij mij gewoonweg niet in. Te meer omdat ik het juist mooi vindt om die gasten een keer te zien flippen, omdat dat meestal gepaard gaat met een machinegeweer.
Phil Hellmuth:
De kalmheid zelve
Daar komt dan nog eens bij dat deze filosofie natuurlijk totaal niet toe te passen is op toernooipoker. Moet je je voorstellen, je zit heads-up voor de WSOP-bracelet en je hebt je tegenstander all-in. Jij hebt pocket azen, je tegenstander liep te bluff-shoven met tien-zeven offsuit. Hij rivert een straat en wint de allesbeslissende pot en dus ook het toernooi.
Met de juiste mindset hoor je dan blij te zijn dat deze idioot zulke plays maakt, want dat betekent namelijk dat hij op de lange termijn veel geld aan jou zal verliezen. Je moet blij zijn, omdat je het geld er goed in hebt gekregen. Je hoort je schouders op te halen en te denken: “morgen is er weer een toernooi, ik hoop dat hij weer meedoet.” Wat een onzin.
Een beetje pokerspeler geeft de dealer een beuk, verscheurt de kaarten en smijt die bracelet naar de andere kant van de Amazon Room. Pleur op met je lange termijn. Ik zit hier niet om op de lange termijn te winnen, ik wil NU winnen. Hoeveel van dit soort kansen krijg je nou eenmaal in je leven? Een paar, hooguit. Wat heb je nou aan een goede ‘mindset’ als die andere kerel met de bracelet staat te pronken? Precies. Niets.
Ik kan niet anders dan concluderen dat pokerspelers die van mening zijn dat zij de ideale poker mindset hebben en zich nergens druk om kunnen maken, zich rap moeten laten testen voor een of andere vorm van frontaal syndroom.
Het mooiste is nog dat de heer Hilger in zijn boek durft te concluderen dat zijn richtlijnen voor de ideale poker mindset iets herschreven zouden kunnen worden om ook een uitstekende mindset te vormen voor het dagelijks leven. Ik zie het al helemaal voor me.
Geen enkele gebeurtenis zal er nog toe doen, want het is toch maar een klein puntje van het totaalbeeld. Baan kwijt? Was te verwachten. Ik had mijn werk namelijk zelf ook niet geheel optimaal ingevuld. Had het beter kunnen doen. Gelukkig heb ik er nog wat waarde uit kunnen halen. De kat weer overreden? Variantie. Sommige dingen heb ik nou eenmaal zelf geen invloed op. Herpes opgelopen? Hoort erbij, want 10% van de mensen krijgen daar nou eenmaal last van. Niks uitzonderlijks aan.
Waarom zouden we dan eigenlijk überhaupt nog op het nieuws verslag gaan doen van oorlogen en natuurrampen? Het is immers toch maar variantie. Ja, dat land heeft nu even een downswing in inwonersaantal, maar op de lange termijn zullen er toch niet meer mensen sterven dan gemiddeld, dus waarom zouden we hier stil bij gaan staan? Het trekt toch wel weer bij.
Mike Matusow:
No more blowups
Ik voorzie al een maatschappij vol apathische nits, die de hele dag volledig blanco voor zich uitstaren en alleen maar emotieloos hun uren aan het volmaken zijn. Nee zeg, ik weet niet wat voor maatschappelijk ideaalbeeld de heer Hilger hier voor ogen heeft, maar dat past denk ik meer in het plaatje van Orwell’s 1984. Hij mag zeggen wat hij wil, maar ik zie het persoonlijk liever niet gebeuren.
De ‘poker mindset’. Laat me niet lachen. Het najagen van deze utopie is de doodsteek voor hetgene wat dit spel juist zo mooi maakt. Poker is niet bedacht om veilig en anoniem achter je beeldscherm zonder erbij stil te staan iemand anders dieper in de schulden te helpen. Poker is een mooi spel, juist omdát de emoties soms hoog op kunnen lopen. De correcte poker mindset is juist om de pijn te voelen van het verlies, zodat je extra je best doet om dat niet nog eens te laten gebeuren. En om het er ondanks dat alsnog met een hartslag van 180 in te trappen met niks, om dan vervolgens trots je bluf te laten zien, zodat iedereen weet dat jij een langere hebt dan die angsthaas daar aan de andere kant van de tafel.
Je moet ook vooral veel fistpumpen na elke gewonnen pot, maar voordat dat zover is, vooral niet vergeten om zo vaak mogelijk “one time!” te roepen. Dát is poker zoals het hoort.
Bij elke verloren pot hoor je daarentegen ook zo hard mogelijk op tafel te slaan, of anders op je bureau, en probeer ook daarin steeds de grens op te zoeken. Hoe hard kun je je beeldscherm nog een stomp verkopen, zonder dat ‘ie uitvalt... en heb een reserve klaar staan voor het geval dat. Verzin steeds weer een nieuwe ziekte om je tegenstander toe te wensen, of om de toernooizaal in te slingeren na je zoveelste tegenslag. Wees creatief en hou je vooral niet in. Dat is niet goed voor je hart. Sterker nog, hoe kun je nou later aan je kleinkinderen verkopen dat je een professionele pokerspeler was, terwijl je nog nooit in het casino je kaarten verscheurd hebt?
Wees niet bang om je emoties te uiten, daar zijn ze voor. Gooi het eruit. Tilten is gezond, en wat mij betreft een essentieel onderdeel van de juiste ‘poker mindset’.
Peter Dalhuijsen
|
