Die ochtend word ik wakker door een dichtslaande kamerdeur. Ik wilde de minibar-bijvuller alweer vervloeken in vloeibaar Frans, maar het is de Belgisch Kampioen.
"Het is weer op", zegt hij. Een slaperig vraagteken verschijnt op mijn voorhoofd... "Hoe laat is het dan?"
Drie uur dus. Het toernooi waar ik mij wijslijk niet voor heb ingeschreven is al een uur bezig. Brummel doet wel mee, want hij heeft weer eens zin om "een lekker toernooitje te spelen", vertelde hij mij gisteren. Als dat maar goed gaat.
Ik hobbel rustig naar de pokerzaal om de Brummelaar te supporteren. Wanneer ik binnenkom, zie ik een paar dozijn mediamensen verveeld onderuitgezakt in hun stoel hangen, terwijl ze allemaal naar dezelfde plek op de muur aan het staren zijn.
Die plek blijkt een projectiescherm te zijn, waar de finale tafel van het hoofdtoernooi op te zien is. De actie gaat zeer traag en slechts weinig mensen kunnen zich hiervoor interesseren. De productiedame loopt driftig de zaal door om mensen te ronselen of ze alsjeblieft op de tribune plaats willen nemen, om te helpen de grote leegtes op te vullen.
Persoonlijk vind ik de finale van het €500 toernooi van Brummel interessanter, dus ik vertel de dame vriendelijk dat ze de monsterpot op kan.
Deze fout in hun eigen planning hoef ik toch niet op te vangen, meen ik. Wie houdt er dan ook een finale tafel op maandag?
Alle zij-actie is al gestopt en er worden geen Sit & Go's meer aangeboden. Een aantal Scandinavische uitslovers zit lekker te Chinees Pokeren voor €2,000 per punt om de tijd te doden, pokeraars zonder kameraad in de finale zijn alweer naar huis, of door naar het volgende kaartavontuur.
Logisch dat de tribunes leeg zijn... eigen schuld.
Als ik het voor het zeggen had, had ik juist één tribune helemaal leeggehaald, en een of andere ouwe knakker daar als enige neergezet, die dan ongeïnteresseerd een boek moet gaan zitten lezen. Dit geeft natuurlijk mooie TV, wanneer op de voorgrond heads-up wordt gespeeld voor acht euroton.
Misschien maar goed dat ik niet in de TV-business ben gestapt.
Brummel zit lekker aan zijn
stapeltje te werken
Brummel is in zijn nopjes over zijn toernooi van vandaag. Hij heeft vandaag naar eigen zeggen 'Dal Style' gespeeld en dat is hem extreem goed bevallen. Hij had binnen no-time dikke punten en heeft die positie vast kunnen houden totaan de finale .
Hij vertelt me dat hij voortaan ook altijd zoveel mogelijk op 'mijn' manier toernooien zal spelen. Bah, daar gaat mijn kans op de eerste Nederlandse bracelet.
Toch pakken een paar potten net even verkeerd uit en de man die de meesten zullen kennen als 'utreg' eindigt op een vierde plek, goed voor iets meer dan €7,000.
Brummel voegt zich bij het resterende Nederlandse kamp, voornamelijk bestaande uit de RTL7-ploeg, die verveeld zit te wachten tot het hoofdtoernooi eindelijk eens een keertje klaar is, zodat ze aan het bier kunnen.
Bij elke pot wordt er op een all-in gehoopt, maar ze worden al urenlang teleurgesteld.
Het kan ook ons extreem weinig schelen wie dit toernooi gaat winnen, maar we zitten er toch, dus kan je er net zo goed een biertje bij nemen en net doen alsof er voor ons ook wat op het spel staat.
Een €10 side bet blijkt genoeg te zijn om het weer spannend te gaan vinden.
Mijn renpaard is Gavin Griffin, die even later de post-flop coinflip wint en €1,8 miljoen opstrijkt. Ik win slechts twee tientjes, maar ik ben er niet minder blij om.
Gavin en ik zijn een goed team.
| 1 | Gavin Griffin (USA) | €1,825,010 | | 2 | Marc Karam (Can) | €1,061,820 | | 3 | Søren Kongsgaard (Den) | €610,550 | | 4 | Kristian Kjondal (Nor) | €471,180 | | 5 | Joshua Prager (USA) | €391,550 | | 6 | Steve Jelinek (UK) | €305,270 | | 7 | Andy Black (Ier) | €238,910 | | 8 | Ram Vaswani (UK) | €159,270 | | 9 | Eric van der Burg (Ned) | €99,550 | | 37 | Ernst Hermans (Ned) | €23,230 |
European Champion:
Gavin Griffin
Wij snellen ons naar de Blue Gin Bar in het hotel, waar alle resterende pokerjokers zich verzamelen voor nog een laatste afzakker. Wij kiezen ervoor om een ontspannen potje te poolen. Wanneer de kampioen binnenkomt, wordt hij uiteraard door luid applaus onthaald, maar ik heb daar even geen tijd voor. Ik moet de twaalf in de hoek snijden.
Al snel komen Roland de Wolfe en Ram Vaswani polshoogte nemen of hier nog geld te verdienen valt. Roland probeert nog de Fast Eddie Felson uit te hangen voor zijn Vincent Lauria, maar helaas voor hem ben ik bekend met Vaswani's verleden als professioneel snookerspeler. Goed, waarschijnlijk moet het ook meteen om duizenden euro's gaan hier, waardoor deze partij toch nooit doorgang zou kunnen hebben.
Misschien als ik als voorwaarde à la Amarillo Slim stel dat ik de poolkeus mag uitzoeken en dan vervolgens met twee bezemstelen aan kom zetten. Eerst maar even flink mee oefenen dan. Daar is immers zat tijd voor totaan de volgende EPT-finale.
Even later wordt ons verteld dat de bar dicht is en dat wij ons kamp moeten opbreken. Brummel en ik hebben al besloten dat slapen niet gaat werken, omdat wij al om iets van 7:00 uur 's ochtends naar het vliegveld moeten taaien.
Maar wakker blijven zonder drank is ook zo lastig...
In onze zoektocht naar vuurwater komen we uiteindelijk via de minibar van Ernst terecht in de hotelbar van de buren, het Meridien Hotel. Hier drinken we nog gezellig een paar potten met onze Belgische vrinden en met Andy Black, die ik nog steeds een mooie kerel vind. Ook al had ik zijn lompe all-in gewoon moeten callen.
Binnen vijf minuten is de tas ingepakt en razen wij in de taxi langs de rotskust van de Côte d'Azur richting het vliegveld van Nice. Brummel koopt daar nog even een flesje water tegen de nadorst, maar moet die twee meter verderop bij de security meteen weer inleveren. Doodziek.
Op weg naar de gate zien wij een klein blond mannetje met zijn meisje op een bankje zitten. Het is de kersverse Europees kampioen. Ik bied hem vaarwel met de inmiddels bekende woorden: "You play good sir, I like your style." Hij kan het zichtbaar waarderen.
Een klein half uur later stappen we in het halflege vliegtuig naar Amsterdam, alwaar ik dan eindelijk heerlijk in slaap val met een glimlach op mijn gezicht, terugdenkend aan deze mooie week.
« Terug |
