Links het hotel, rechts de speelzaal
Ik begin vandaag als negende van de 339 overgebleven spelers, als je kijkt naar het aantal muntjes. Ik hou altijd wel van een goed uitgangspunt.
Toch is het natuurlijk nog veel te vroeg om te gaan denken over geldprijzen of zelfs een finaletafel, want er moet vandaag weer tien uur lang gekaart worden, waarna we nog steeds niet in de prijzen zullen zitten.
Het eerste niveau is 300/600 blinds met 75 ante, wat nog vrij beschaafd is met mijn 82,600 chips, maar daarna gaat het rap duurder worden. Zaak is dus om in het begin nog wat flopjes te kijken, waarna het definitief een pre-flop beukspel zal worden.
In de eerste 1½ uur beleef ik een droomstart. Ik krijg al snel KK in de big blind, waarmee ik stoel 1 kan re-raisen. Hij callt met tegenzin, waardoor je zo'n man al snel op QQ zet. De flop is T T 3, met twee ruiten en ik bet 10,000 uit. Hij raist naar 25,000...
Ik zie niet in hoe hij daar een tien kan hebben, dus als hij zijn pocket azen sluw heeft gespeeld zeg ik 'nice hand', maar dat moet eerst nog maar eens blijken. Ik re-raise naar 60,000 en hij foldt.
Zo, die is binnen.
Even later raise ik met 65s en deze man, die inmiddels natuurlijk een beetje aan het stomen is geslagen, callt op de button. Een Fin met grote punten callt vanuit de big blind.
De flop is T 6 2, met twee schoppen en een harten. Ik heb geen zin om hier een dikke check-raise te moeten betalen, dus ik check vrolijk mee en we zien een gratis turnkaart, de harten 3. De big blind bet 5,000 uit. Dat kan natuurlijk van alles zijn, dus ik call gewoon, waarop de button foldt.
De river is een ruiten 8 en de Fin bet 8,000...
Ik bedenk me dat dit precies zo'n bedrag is - iets meer dan de helft van de pot - die genoeg is om mij te laten folden, mocht ik mijn flush gemist hebben. Als ik call en verlies heb ik nog steeds meer dan 100,000 chips, dus dat kan ik wel betalen.
Ik call en hij heeft 75s in harten en ik win de pot met mijn perke zessen. De mannen vinden het 'well played' en ik eigenlijk zelf ook. Vanaf dat moment heb ik nauwelijks nog iets vernomen van deze doorgaans agressieve Fin. Zo'n call laat toch vaak een blijvende indruk achter en zorgt nu ook weer dat ik daarna meer met rust wordt gelaten.
De Dal zit lekker aan zijn
stapeltje te werken...
Maar niet door de man in stoel 1, die waarschijnlijk nog steeds boos op mij is. Ik wil de blinden stelen met A3o, en hij callt wederom op de button.
Het is duidelijk dat hij zijn muntjes wil terughalen, maar hij weet niet wat er gaat komen: mijn mooiste play van het jaar, al zeg ik het zelf.
De flop is K 9 6, met drie ruiten. Ik heb harten aas en klaver drie, dus dat wordt weer bluffen geblazen. Als ik zelf uitbet, kan ik makkelijk uit de hand gebluft worden, dus dat doen we even niet. Ik check, en hij ook.
De turn is de ruiten J. Een mooie kaart. Ik check en hij bet 3,500. Nu gaan er twee mogelijkheden door mijn hoofd, door de manier waarop hij bette: óf hij heeft een middelmatige flush, óf hij heeft niks. In beide gevallen zal hij de river weer betten, dus lijkt het mij een mooi plan om de river te check-raisen als bluf. (Je moet er maar opkomen.)
Dus ik call de 3,500 met helemaal niks. De river brengt een tweede boer op het board, waarop ik check en de man zoals besteld 6,500 bet. Ik check-raise naar 15,000 en hij foldt, terwijl hij iets mompelt waaruit ik kan opmaken dat hij het met mij gehad heeft...
Wat een heerlijke play. Ik begin zowaar zelf bijna te geloven dat ik best wel een redelijk potje kan kaarten. Weer 10,000 muntjes erbij... en hoe.
De rest van het level gebeurt er vrij weinig, behalve dat ik nog wat muntjes oppik met pre-flop re-raises met AA, AQ en JT, waardoor ik deze eerste sessie afsluit met 151,900 chips... I play good.
In het volgende level krijg ik mijn eerste grote tegenslag van het toernooi te verwerken. Ik raise met T9s van ruiten en Mark Teltscher callt in de big blind. De flop is voor mij extreem fijn: 8 6 2, met twee ruiten. Ik besluit daar al meteen om 'all the way' te gaan met die hand. Ik bet, waarop de man mij check-raist en zonder pardon zet ik hem all-in voor 'the full amount'.
Hij insta-callt met JJ en we hebben een coinflip (53-47 voor hem). De turn brengt een 9 en geeft mij nog meer outs, maar de river koning betekent dat ik een pot van 85,000 verlies en deze voormalige EPT-winnaar verdubbel... bah.
Ik zak terug naar 108,000, maar bouw weer rustig door, zodat ik het level eindig met 126,700 chips. Vlak voor het eind van deze sessie word ik verhuisd naar een andere tafel, waar gelukkig alleen maar onbekenden zitten met kleine stapeltjes. Good beat.
De enige die ik ken zit in stoel 1, mijn naamgenoot Baard Dahl. Hij weet ook dat er maar plek is voor één Dal vandaag, dus hij doet er verstandig aan om snel het veld te ruimen.
Deze jongen gaat rustig verder met zijn muntjes verzamelen, en op 600/1,200 worden de re-raises extreem interessant. Ik kan deze buitenkansjes met mijn 96o en 53s natuurlijk ook niet laten lopen en zijn minstens 15,000 voor de flop waard. Ik loop zonder problemen uit naar een gezonde 151,200, en dat zonder ook maar één 'speelbare' hand. Het is natuurlijk maar hoe je het bekijkt - in mijn ogen is in ieder geval élke hand speelbaar.
Mark Teltscher bestelt een massage van Frida, wat zorgt voor een aangenaam uitzicht aan tafel. Mark ondervindt ook de positieve effecten hiervan en raist meteen vier handen op rij. Deze dame verdient hier ongeveer €150 per uur, wat de meeste pokerjokers niet kunnen zeggen. Laat ook duidelijk zijn waarom:
Goed, zij werkt tenminste hard voor haar centen. Ook dat kun je van de meeste pokerjokers niet zeggen...
Inmiddels heb ik mijn stapeltje uitgebouwd naar meer dan 185,000, als Andy Black aan tafel komt zitten met zijn 270,000 chips. Gelukkig zit hij twee rechts van mij, dus de enige keren dat hij positie op mij heeft, is als ik in de blinds zit. Als ik nu gewoon even zorg dat ik dan geen hand tegen hem speel, is er niks aan de hand...
Twee minuten later heb ik er vanuit de small blind 21,000 inliggen met pocket boeren.
Hij twijfelt even en callt de 16,000 extra, en de flop komt Q T 8. Ik besluit om net te doen alsof ik AK heb, zodat ik de rest van de hand check-call kan spelen met een grote kans dat hij bluft.
Ik check-call de 35,000 op de flop en ik check ook de turn, die een tweede vrouw brengt. Tot mijn grote verbazing gaat de man ineens all-in.
Check-call kan ik vrij winnend spelen, maar er zijn natuurlijk grenzen. Ik weet dat hij hier zomaar een hand als Q9 kan hebben, dus is het een vrij makkelijke fold. Er zijn nog zat betere scenario's die langskomen waarmee ik het geld erin kan smijten. Nu even niet.
(Hierover is op het forum een kleine discussie gestart, zie hier.)
Ik fold en hij laat trots zijn pocket vieren zien... arg.
Extreem goed gespeeld natuurlijk van die vent. Ik hoor hem tegen zijn maten zeggen dat hij dit deed om twee redenen: ten eerste omdat hij mij op AK zette, wat ik dus goed deed, en ten tweede doet hij dat juist omdat ik nog zoveel chips had staan, waardoor ik makkelijk zou kunnen folden, omdat ik nog zat overhou...
Deze man weet hoe hij met een grote stapel moet spelen, daar kan iemand nog eens wat van leren.
Wat er was gebeurd als ik gewoon zelf 35,000 op de flop uit had gebet of zelfs had gecheck-raisd naar 80,000 zullen we nooit weten.
Hierdoor zak ik wederom terug naar 108,000, wat nog steeds ruim boven het gemiddelde is. Ik mis een paar flopjes, waardoor ik zelfs even onder de 100 terechtkom, maar lager dan 96 gaat het gelukkig niet. Ik klim weer op naar 110,000 en de laatste vier uur van de dag gebeurt er weinig significants meer.
Ik krijg geen kans meer om een grote pot te spelen, te meer omdat Mark Teltscher mijn re-raise all-ins met AK en 77 weigert te callen. Misschien maar goed ook.
Mister Vanderburg
Het laatste level van de dag hebben ze op het laatste moment nog tussengevoegd. We zouden eigenlijk 1,500/3,000 spelen, maar de spelers vliegen er in een zodanig rap tempo uit, dat ze bang zijn dat ze morgen niks meer te filmen hebben.
Dus we spelen 1,200/2,400 en daar hoor je mij natuurlijk niet over klagen. Een blindje hier, een blindje daar en ik eindig de dag met 120,600, wat precies gemiddeld is.
Veertigste in chips van de 88 overgebleven spelers... er zijn 64 prijzen, dus het wordt tijd voor bubbletijd. De spanning begint nu voelbaar te worden. Hopelijk zit ik nu niet weer aan tafel met meneer Black, die zijn stapeltje heeft uitgebouwd tot boven de 5 ton.
Van de Nederlanders zijn alleen Eric van der Burg en Ernst Hermans nog over, hopelijk kunnen zij morgen ook nog snel verdubbelen.
We zullen zien...
« Terug |
