De pokerrook is opgetrokken in het Holland Casino Amsterdam. De tafels en de studio worden weer afgebroken. Het circus trekt weer verder.
Europe's Finest hebben alweer plannen gemaakt voor St. Maarten, St. Kitts, Parijs, Bregenz, Las Vegas, Melbourne en Kopenhagen. Voor hen was dit 'just another tournament', maar hier in Nederland zullen ze er nog lang over na blijven praten. Eindelijk tijd voor een terugblik.
De Master Classics of Poker kende maar een paar grote winnaars, te meer omdat de toernooien zoals altijd heel topzwaar zijn, met 70% van de totale prijzenpot voor de top 3. Dit is met de gegroeide deelnemersvelden nog steeds niet aangepast, net als het aantal betaalde plaatsen, wat vast bleef staan op 27. Hiervan kregen de laatste 9 slechts hun buy-in terug, waar je overigens niet zoveel aan hebt als je 6 rebuys hebt gedaan...
Tijdens mijn finale tafel in de Limit Hold'em werd de € 200 No Limit Hold'em met rebuys gespeeld. Noah vond het mooi om vandaag te gaan multi-tablen hier, wat hem nog redelijk afging. Hij wist het geld te halen, maar het hield helaas op bij de 19e plek. Ik had daar geen behoefte aan en had mijn ticket aan Señor Ten gegeven, die naar eigen zeggen wel redelijk speelde, een Nederlands Kampioen waardig, maar toch strandde bij de laatste 9 tafels.
Heinz Traut vindt zijn flush
Liefst vier Nederlanders wisten die dag de finale tafel te halen. Kevin had goede papieren en was vers uit zijn 21e plek op de EPT in Dublin nog steeds lekker aan het spelen, maar besloot al snel zijn AQ te testen tegen de chip leader die KK had en toen was het alweer op.
Thierry wist van de 'thuisspelers' nog het verst te komen, maar verder dan een vierde plek kwam hij helaas niet.
De laatste hand van het toernooi was goed voor veel spektakel. Beide spelers krijgen het er voor de flop in met aas-koning, maar de AKs van Heinz Traut vindt wonderwel een flush op het board en beslist het toernooi...
| 1 | Heinz Traut (Dui) | € 64,400 | | 2 | Nick Gibson (Eng) | € 32,200 | | 3 | Abdulkadir Turgut (Dui) | € 16,100 | | 4 | Thierry van den Berg (Ned) | € 10,465 | | 5 | Mike Magee (Ire) | € 8,050 | | 6 | John Morris (Eng) | € 5,635 | | 7 | Jorden Boer (Ned) | € 4,025 | | 8 | Kevin Vreeswijk (Ned) | € 3,220 | | 9 | Idriss van Straalen (Ned) | € 2,415 |
Thierry van den Berg | 
Kevin Vreeswijk |
Zondag kon Neerlands hoop een grote prijs pakken in de € 1,000 No Limit met één optionele rebuy. De hoofdprijs zou de twee euroton benaderen en Señor Ten en ik zagen dat wel zitten. Rocco speelde zoals bekend liever cash games, en kon de sappige € 100/200 niet laten liggen. Het bleek een verstandige zet te zijn.
Ik zat aan het eind van de rebuyperiode geheel rebuyloos op 11,000 chips, maar wist daarna geen enkele flop meer te vinden die bij mijn hand paste. Ik moest het er na de eetpauze al vrij snel voor de flop injanken, maar een of andere stiekemerd zat daar met azen op mij te wachten.
Señor Ten had dit keer de betere papieren om ver te komen. In een monsterpot besloot Señor Ten de zes limpers af te straffen en maakt een dikke raise met 94. Blijkbaar was dat nog niet genoeg en krijgt alsnog twee man mee naar de flop: 9 9 3.
Señor Ten vindt het prima en schuift all-in. De twee man kijken elkaar aan en zeggen tegelijkertijd: "Tja, pot odds..." en callen.
De ene speler laat A3 zien en de ander KJs voor niets dan een runner-runner flushkans, die uiteraard valt... rebuy!
Maar Señor Ten liet zich hierdoor geenszins uit het veld slaan en wist zijn stapeltje weer netjes op te krikken en zat even later met een gezonde stapel bij de laatste 5 tafels. Het prijzengeld lonkte en werd werkelijkheid toen hij het geld er voor de flop inkreeg met JJ tegen 88. Een 8 op de flop deed echter zijn avond vroegtijdig beëindigen.
De enige Nederlander die wel de laatste 9 wist te halen is Paul van Wijk, de runner-up op het Nederlands Kampioenschap, wat hem volgens hemzelf de 'Nederlands Kampioen voor Veteranen' maakt.
Bij de laatste 7 had hij een marginale chiplead in handen, maar helaas verloor hij in een paar grote potten zijn stapeltje aan de uiteindelijke winnaar, de Deen Karsten Johansen.
| 1 | Karsten Johansen (Den) | € 194,000 | | 2 | Jan Bendik (Slo) | € 97,000 | | 3 | David Lacoste (Fra) | € 48,500 | | 4 | Mario Bentivedo (Ita) | € 31,525 | | 5 | Jonas Klausen (Den) | € 24,250 | | 6 | Jean-Bernard Bot (Fra) | € 16,975 | | 7 | Paul van Wijk (Ned) | € 12,125 | | 8 | Osman Mustanoglu (Eng) | € 9,700 | | 9 | Alan Smurfit (Ire) | € 7,275 |
Karsten Johansen | 
Paul van Wijk |
Die avond moesten wij even onze bad beats gaan verdrinken, maar zoals bekend is Amsterdam niet echt een geschikte stad hiervoor, als je het vergelijkt met, noem eens wat, Barcelona.
Om 3:30 uur werden wij al gesommeerd om de plaatslijke bierlokalen te verlaten en toen waren wij juist net warmgedraaid.
Rocco kwam al gauw met de briljante ingeving dat we naar een gokkelder moesten, waar we nog wel wat biertjes konden krijgen. Het enige probleem is dat we dan ook een klein kaartje moesten gaan leggen, anders was het lullig.
Afijn, voordat ik het wist zat ik daar met Rocco, RaSZi, PokerDaan, Pipo, Danistar, Thomas en Yuri een friendly $1/2 No Limit game te spelen, waar de slappe grappen niet van de lucht waren. De game werd gevoed door een paar huisspelers, die na de zoveelste keer dat ze hun stapeltje hadden laten afpakken weer even stiekem naar de baas liepen om een buy-in te vragen, zoals John Turturro in The Color of Money: "Really, he got lucky, I slipped, I have him"... Kansloos natuurlijk.
De monsterlijke rake werd wel ietwat gecompenseerd door de gratis pilsjes, maar toen die op waren, hadden we het natuurlijk meteen gehad en kwamen we erachter dat het al best laat was: oei, 10:00 uur.
Het Omaha-toernooi zou om 14:00 beginnen. Niet handig.
Ik functioneer doorgaans op de automatische piloot als ik brak ben, en ook voor vandaag zat er weinig anders op. Na mijn powernapje van een kleine 2 uur slaapwandelde ik naar het smethuis om dat Pot Limit Omaha toernooi even te snuiten.
Ik wachtte rustig op mijn handjes en deed niks geks. Gelukkig zaten er zes idioten aan tafel met geld teveel, die het liefst elke hand een rebuy deden. Dat lukte ze ook aardig en ik wist mijn 1,000 chips tellende stapeltje uit te bouwen naar 11,000, zonder rebuy, add-on of niks niet.
Daarna kreeg ik mijn muntjes redelijk goed op stoom, maar toch verloor ik bij de laatste 5 tafels in drie potten alles wat ik had.
De belangrijkste was met mijn AKQ9ss op een flop van Ad Ts 6s. Markus Golser dacht terecht dat ik weer liep te semi-beuken met een draw en potte all-in met zijn set zessen. De 9 op de turn gaf mij een karrevracht aan winnaars: 4 outs voor een (hogere) full house, 3 gutshot-outs, 8 flush-outs plus natuurlijk nog 1 out voor een misdeal, hartaanval van mijn tegenstander, of brandalarm. Uiteraard kwam er een blanco kaart op de river en ik verloor mijn halve stapeltje.
Liiiiittle Giiiiirl!
Even later kon ik all-in limp-repotten met AAK8ss, maar mijn Deense linkerbuurman Henrik Witt had hetzelfde plan met zijn AA96ss, waardoor de button met zijn QQJ4ds ineens semi-favoriet was, zeker toen de flop T 9 2 bracht, met twee van zijn kleur. Dan weet een man dat hij kansloos is...
Ik dronk met Henrik nog maar een biertje aan de bar, voordat hij weer in zijn € 100/200 game ging zitten met Rocco en de gebroeders Schrijvers.
De grotendeels Duits-Franse finale tafel was natuurlijk genieten voor ons, omdat onze Franse vrind 'little girl' met zijn herkenbare teksten Roy 'the Boy' op tilt kreeg en er uiteindelijk verdiend met de hoofdprijs vandoor ging.
| 1 | Vivian Anseline (Fra) | € 99,240 | | 2 | Roy Brindley (Ire) | € 49,620 | | 3 | Fabrice Bismuth (Fra) | € 24,810 | | 4 | David Winston (Eng) | € 16,126 | | 5 | Gilles Haddad (Fra) | € 12,405 | | 6 | Benjamin Kang (Dui) | € 8,683 | | 7 | Eddy Scharf (Dui) | € 6,202 | | 8 | Allan Otte (Den) | € 4,962 | | 9 | Herbert Otto (Dui) | € 3,721 |
Die dinsdag was satellite-dag. De € 200 met rebuys multi-table qualifier bracht wederom een grote prijzenpot samen, waardoor er uiteindelijk 35 prijzen te vergeven waren. Laatste vier tafels halen? Geen probleem zou je zeggen.
Edoch, voor Señor Ten en mijzelf was het geen pretje. De kaarten lachten ons de hele dag uit en uiteindelijk moesten wij met lede ogen toezien hoe een groep onbekende spelers er met het gewenste toernooiticket vandoor ging.
Gelukkig zat er nog wel een hele trits Nederlanders bij, die ons zouden gaan helpen aan een Nederlandse overwinning in het hoofdtoernooi. Een aantal hiervan had helaas hele kleine balletjes en koos letterlijk eieren voor hun geld, dus hebben ze hun € 5,000 ticket met korting verkocht, in plaats van hem zelf te spelen. De Nederlandse winnaars: P. Alterman, K. Anastasyadis, T. Caiffa, E. van den Burg, R. v.d. Linde, W. Lo, F. Morhee, J. Shenkman, R. Teke, T. v. Tilburg, G. de Werd, W. Westerbeek en A. Wiersma.
Bekende namen onder de buitenlandse winnaars waren Andreas Krause, Kim Callow, Mike Magee en Robert Cohen.
Hiermee was al zeker dat de lijst met deelnemers aan de main event waanzinnig groot zou zijn. Samen met de single table en one hand satellites van woensdag zou het best wel eens kunnen dat alle 350 main event stoelen bezet zouden raken. Het beloofde in ieder geval een heel spektakel te worden...
|
