Ik kom vanochtend beneden en ik geloof mijn ogen niet. Mijn koffiebar is afgesloten voor verbouwing, zonder mij hier even van te verwittigen. Geen telefoontje, geen fax, geen e-mail... niks.
Kan ik weer helemaal opnieuw beginnen. Met een hoofd vol watten struin ik het casino af om uiteindelijk tien minuten verderop een tent te vinden, waar ze gelukkig ook wat van dat spul schenken. De wachtrij is hier alleen vier keer zo lang. Incasseren.
Vandaag speel ik de $1,000 No Limit freezeout. Deze crapshoot zou iedereen beginnen met 1,000 chips, maar omdat ze de Ladies Event gisteren ook 1,500 chips hebben gegeven, doen ze dat bij dit event ook. Good beat!
Er is dus meer spel mogelijk dan verwacht, waar ik natuurlijk gretig gebruik van maak. Door de 'goedkope' buy-in loopt het hier weer storm. We spelen weer met 11 spelers per tafel en er zijn liefst 800 reserves, die binnen 2 uur allemaal nog een plekje krijgen ook, waardoor dit toernooi het grootste deelnemersveld tot nu toe heeft: bijna 2,900.
Ik hoef me gelukkig alleen maar bezig te houden met de 10 prutsers aan mijn tafel, die ik al snel de stuipen op het lijf jaag met mijn veelvuldig geraise.
Ik verhoog met J8 offsuit en wordt door drie man gecalled. De flop van A Q 10 is natuurlijk ideaal voor mij, dus ik gooi er nog es een dikke bet tegenaan. De button callt, dus zal waarschijnlijk twee paar of beter hebben. Na de koning op de turn gaat het check-check, zodat ik op de river nog een mooie value bet eruit kan slepen met mijn nut straat.
Zodra men mijn J8 ziet, knipperen de mannen toch weer even met de ogen, maarja, het is niet anders.
Bij de eerste break sta ik op een gezonde 2,525 chips, maar niet voordat ik al op meer dan 5,000 heb gestaan natuurlijk. Dit voornamelijk omdat ik geen respect meer krijg als ik met QQ top set flop...
Twee uur later sta ik alweer op 5,625, ondanks dat ik twee pre-flop all-ins heb verloren met AK tegen JJ en met AQ tegen AK... wat een onrecht.
Vrij snel na de tweede pauze gaat het helaas wederom mis. Met AJs loop ik tegen trip achten aan op een flop van J T 8. Plan A was dat de man een draw had en zo niet, dan had ik altijd nog plan B: één van mijn drie runner-runners maken.
Het werd helaas plan C: bier drinken.
Steve aan de finale tafel
Steve Wong was lekker bezig met zijn finale, tegen de tijd dat ik aanschoof in het ESPN-decor.
Er waren al een paar spelers verdwenen en hij had al een ton prijzengeld gegarandeerd. Toch telt er ook voor hem maar één plek, zo vertelde hij me in de pauze. En terecht.
Steve speelde duidelijk om te winnen en speelde van alle spelers het meest agressief. Zo wist hij met wat goed getimede re-raises voor de flop telkens weer zijn stack uit te bouwen en ging hij zonder showdown van iets meer dan 200,000 naar bijna 700,000 in chips. De man was aan het heersen.
Alleen Chino had meer punten (zo'n 200,000 meer), maar dat weerhield Steve er niet van om ook tegen hem grote potten te spelen.
Na een raise van Chino naar 65,000 maakt Steve het 150,000 meer. Hij wordt dit keer wel gecalled en op een flop van Q J 6 gaat Steve zonder te twijfelen all-in.
Deze man heeft duidelijk hele lange ballen...
Helaas wordt hij binnen punt-twee seconden gecalled, omdat Chino zijn set zessen heeft gehit.
De turn geeft Steve ineens nog 10 outs, maar de backdoor flush valt niet, dus hij moet helaas genoegen nemen met de vierde plek. Bah.
Veel mensen trokken deze play van Steve in twijfel, maar laten we wel wezen: als Chino geen set had gehit, had hij nooit kunnen callen, en dan is Steve ineens weer een genie.
Een ongeluk zit in een klein hoekje, zullen we maar zeggen.
Heads-up...
Chino komt uiteindelijk heads-up te zitten tegen Allen Cunningham. Iets wat niemand had verwacht, omdat deze twee mannen respectievelijk 43e en 54e stonden aan het begin van dag 2, met nog 63 spelers over...
Chino weet zijn 3 tegen 1 chiplead bij de start van de heads-up uiteindelijk weg te geven aan Allen, die hier zijn vierde bracelet wint.
Tuurlijk hielp het wel dat de beslissende pre-flop showdown AQ tegen QQ was, iets waarvan je van tevoren zeker weet dat het geld erin gaat.
Even later word ik door de ESPN-maffia gesommeerd om mijn tape in te leveren, omdat mij al eerder verteld scheen te zijn dat ik hier niet mag filmen.
De man wil dat ik mijn tape, of schijf, of wat-het-ook-is inlever, maar ik heb het al nooit zo op autoriteiten, zeker niet als ze in mijn ogen geen bestaansrecht hebben, dus ik weet al meteen dat dat niet gaat gebeuren.
Ik neem de man mee naar een andere plek, om het er eens rustig over te hebben. Al vrij snel spreken we af dat ik mijn opnames mag houden, onder voorwaarde dat ik daar niet meer terugkom... is goed hoor vent, wat jij wil.
Hoe zei Freek de Jonge het ook alweer? "Dat zullen we nog wel eens zien!"
| 1 | Allen Cunningham | $625,830 | | 2 | David 'Chino' Rheem | $327,981 | | 3 | 'Captain' Tom Franklin | $185,431 | | 4 | Steve Wong | $162,252 | | 5 | John Hoang | $139,073 | | 6 | Tim Phan | $115,894 | | 7 | Everett Carlton | $92,715 | | 8 | Andy Bloch | $69,537 | | 9 | Alex Jacob | $46,358 |
Het damestoernooi is vandaag geëindigd in een overwinning voor Mary Jones.
Niemand van de finalisten had ooit nog zo'n grote prijs gewonnen, dus iedereen was zichtbaar blij met het resultaat:
| 1 | Mary Jones | $236,094 | | 2 | Shawnee Barton | $123,178 | | 3 | Beatrice Stranzinger | $71,340 | | 4 | Reka Hallgato | $51,324 | | 5 | Sue Luckenbaugh | $41,059 | | 6 | Julie Allen | $35,927 | | 7 | Devi Ortega | $30,794 | | 8 | Laurie Scott | $25,662 | | 9 | Ellie Ahlgren | $23,096 |
Het $10,000 Pot Limit Omaha toernooi is ook eindelijk bij de finale tafel aanbeland.
Chip leader is de Finse speler Jani Vilmunen, maar er zitten nog genoeg Omaha-keizers in die het hem zo lastig mogelijk gaan maken. Hasan Habib en Lee Watkinson hebben dikke punten, maar Mickey Appleman en Rafi Amit zijn ook nog zeker niet uitgeschakeld...
De $1,000 freezeout van vandaag is om 01:00 gestopt bij de laatste 139 spelers, waarvan iedereen al in de prijzen zit. Morgen wordt voor de overgebleven spelers een zeer lange dag, op weg naar de laatste 9.
Bij de chip leaders zitten grote namen als John Phan en Humberto Brenes, maar er zit verder nog genoeg bekend geweld tussen om morgen voor veel vuurwerk te zorgen.
Ik heb vandaag ook eindelijk mijn voorregistratie voor de Main Event op kunnen halen.
Die luie donders van PartyPoker hadden hier blijkbaar geen haast mee, maar het is in ieder geval nu binnen. Ik speel op dag 2, 29 juli, wat mij een ideale spreiding van rustdagen geeft, voordat we vanaf dag 3 zeven dagen non-stop zullen spelen. Nu alleen nog even zover zien te komen...
« Terug 
Weer net geen oranje bracelet
|
