"What we've got here is a failure to communicate, one man you just can't reach..."

Luke Jackson (Paul Newman) moet twee jaar de gevangenis in voor het vernielen van parkeermeters. Als nieuweling in de gevangenis heeft hij het niet alleen moeilijk met de bewakers, maar ook met de medegevangen. Luke laat de medegevangen aanvankelijk links van zich liggen, maar toont zich tegenover niemand onderdanig. Zijn gebrek aan respect zet kwaad bloed bij Dragline (George Kennedy), de leider van de gevangenen. Deze daagt hem uit tot een bokswedstrijd, waarbij Luke door de veel sterkere Dragline volkomen in elkaar wordt geslagen. Luke blijft echter overeind komen en doorvechten totdat Dragline de ring verlaat. Hoewel Luke het gevecht volkomen verloren heeft verlaat hij als morele winnaar de ring en wint hij het respect van alle medegevangenen.

Als hij dan ook nog dezelfde avond tijdens een potje poker met een totale bluff (a handful of nothing) een grote pot wint, is zijn reputatie volkomen gevestigd. Wanneer Luke tijdens het binnenschuiven van de pot zegt: "sometimes nothing can be a really cool hand", krijgt hij van Dragline de bijnaam 'Cool Hand' Luke. Vanaf dat moment adoreert Dragline hem en is Luke tegen wil en dank de leider van de groep geworden.

Aanvankelijk schikt hij zich goed in zijn nieuwe rol en zorgt hij ervoor dat de moraal onder de gevangenen hoog blijft. Maar als zijn moeder komt te overlijden laat de gevangenisdirecteur hem enkele dagen in de isoleercel zetten, om een ontsnappingspoging te voorkomen. Dit onrecht heeft een totaal averechtse uitwerking op Luke die vanaf dat moment elke gelegenheid aangrijpt om te ontsnappen. Elke keer weer wordt hij gepakt, waardoor het regime voor hem in de gevangenis steeds zwaarder wordt. De medegevangen vinden het prachtig dat Luke het koppig vol blijft houden. Elke keer dat hij er vandoor is, lijkt het of ze zelf ook een stukje van hun vrijheid terug krijgen.

Na de zoveelste mislukte poging wordt Lukes wil door de bewakers gebroken en horen de medegevangenen hem smeken om genade. Als hij de gevangenisbarakken binnen komt gestrompeld, keren de medegevangenen zich van hem af. "Where are ya now", schreeuwt Luke, teleurgesteld en gedesillusioneerd door het verraad.

Later lukt het Luke nog een laatste keer om te ontsnappen. Hij weet tijdens het werk een van de auto's van de bewakers te stelen en er samen met Dragline vandoor te gaan. Hoewel Dragline grote plannen heeft, geeft Luke hem te kennen dat hij alleen verder moet. Terwijl Luke in een kerk gaat schuilen, gaat Dragline teleurgesteld een andere kant op. In de kerk steekt Luke een monoloog af tegen God over de slechte hand die hem gedeeld is in het leven. Aan het einde van de monoloog komt Dragline de kerk binnen met de mededeling dat de kerk omsingeld is. Als hij zich zonder verzet overgeeft zal er geen straf volgen. Zelf heeft hij Luke verraden in ruil voor vrijstelling van straf.

Luke opent een raam van de kerk en kijkt naar de gevangenisdirecteur en citeert spottend de opmerking die deze eerder over hemzelf maakte: "What we've got here is a failure to communicate..."

Deze klassieker is het voorbeeld, de inspiratie en de maatstaf voor elke daarna gemaakte gevangenisfilm. Het fantastische optreden van Paul Newman wordt door velen beschouwd als het hoogtepunt uit zijn carrière. Het natuurlijke charisma van Newman zorgt ervoor dat de loner en anti-held Luke Jackson toch sympathiek over komt.

Het non-comformistische karakter van Luke is hetgene wat de film zo interessant maakt. In het begin van de film wordt duidelijk dat Luke een onderscheiden oorlogsheld is en dat hij het van soldaat tot sergeant heeft geschopt. Echter aan het einde van de oorlog is hij weer gewoon soldaat. Waarom hij aan het begin van de film parkeermeters aan het vernielen is, wordt niet verteld, maar het lijkt voort te komen uit een totale minaching voor de maatschappij. Zijn straf van twee jaar lijkt hij eerst zo gedeisd mogelijk te willen uitzitten, maar telkens weer zorgt zijn karakter ervoor dat hij de authoriteiten uitdaagt. Eerst de medegevangenen, dan de bewakers en aan het einde van de film zelfs God. Veel filmcritici zien in het verhaal een grote gelijkenis met het kruisigingsverhaal van Jezus, hetgeen zeer begrijpelijk is, aangezien de film vol Christelijke symboliek zit. Ook werd bij het verschijnen in 1967 vaak gewezen op de maatschappij-kritische boodschap van de film, waarbij de strijd van Luke symbolisch zou zijn voor de niet aflatende strijd van een onderdrukte groep tegen een heersend regime.

Overigens komt ook mooi in de film naar voren dat zowel de boksring als de pokertafel uitstekende plaatsen zijn om een reputatie voor jezelf te vestigen.
Deze klassieker is een absolute aanrader die helaas bijna nergens te huur of te koop is. Om de film te kijken zal hij dus gedownload of via internet besteld moeten worden.