|
De derde editie van CardPlayer Nederland ligt alweer in de schappen. Geen zin om de deur uit te gaan? Voor €25 per jaar krijg je een jaarabonnement van 6 nummers thuis toegestuurd (losse verkoop: €5,95). Interesse? Mail dan je gegevens naar service@cardplayernederland.nl en het wordt allemaal in orde gemaakt.
Las Vegas voor beginners
Peter Dalhuijsen is elke zomer samen met duizenden andere pokerspelers in Las Vegas te vinden voor de World Series of Poker, het grootste pokerfestijn van het jaar. Wanneer je voor het eerst naar dit circus afreist, zul je nog wel eens wat moeite kunnen ondervinden om uit te vogelen hoe alles daar in die woestijnstad precies in zijn werk gaat. Met vier jaar WSOP-ervaring op zak is ‘de Dal’ de uitgelezen persoon om je daarin een flink stuk op weg te helpen.
Omdat de WSOP van dit jaar alweer op de stoep staat en er ook dit keer weer een flink aantal ‘nieuwkomers’ de grote oversteek zal wagen, is er speciaal voor hen hier een beknopte beginnersgids voor Las Vegas...
McCarran International Airport. Bij aankomst merk je het al meteen. Zodra je vanuit de koele aankomsthal buiten komt zetten op zoek naar een taxi, voel je hoe het is om in een woestijn rond te lopen. Niet prettig dus. Het is meteen al duidelijk dat wandelingen langer dan vijf minuten niet bepaald tot de mogelijkheden behoren, dus dat een flink deel van je budget aan taxi’s op zal gaan. Gelukkig zijn die niet al te duur, dus is het wel te overzien, ware het niet voor die ellendige fooiencultuur daar.
Een ritje vanaf de Strip naar het Rio casino, waar de WSOP-toernooien worden afgewikkeld, zal zo rond de zeven dollar uitkomen, maar toch zal je niet zomaar wisselgeld terugkrijgen van je $10-biljet zonder daar een goed verhaal bij te hebben. Het is sowieso handig om een flink pak $1-biljetten in te slaan, want overal waar je komt verwachten mensen daar wat van te krijgen. Of het nu de poetsvrouw is die je kamer schoonmaakt, de man die de deur van de taxi voor je openhoudt, of de chiprunner die je aan de pokertafel van een rekje muntjes voorziet, je kunt het zo gek niet bedenken of er wordt wel weer ergens een handje opgehouden.
Uiteraard spant het horecapersoneel in deze de kroon. Natuurlijk is de drank in de casino’s gratis als je zit te spelen, maar als je die meid geen dollartje fooi geeft in ruil voor je drankje, is de kans aanzienlijk dat je de volgende paar rondes wordt overgeslagen. Verder is dit nog niet zo erg, als je het vergelijkt met het bedienend personeel in bars en restaurants. Blijkbaar wordt er daar namelijk van je verwacht dat je ze tussen een kwart en een derde van de rekening aan fooi geeft, iets waar je als Nederlander natuurlijk met je pokerpet totaal niet bij kunt, ook al loopt die meid zich de hele avond kapot te werken.
Het voert zelfs zover, dat als je een simpele bestelling aan de bar doet, waarvoor de man zich alleen even om hoeft te draaien en twee bierflesjes van hun kroonkurk hoeft te ontdoen, dat daar blijkbaar hetzelfde voor geldt. Als je vervolgens de pech hebt dat je een norse of arrogante barman treft, die niet kan begrijpen dat je $1 fooi prima vindt als dank voor de exorbitant hoge prijs van $14 voor twee pilsjes, dan kan je nog wel eens duidelijk gemaakt worden dat de man jouw gezicht zal onthouden en je nooit meer van drank zal voorzien. Nou, neem dat dollartje ook maar weer terug dan, zou ik zeggen.
Maar goed, je hoeft je er natuurlijk niks van aan te trekken en je kunt gewoon het Hollandse fooibeleid hanteren, zeker als je weet dat je toch nooit meer op die plek terug zal komen.
Hoe het ook zij, het is verder niet al te moeilijk om jezelf in je hotelkamer te installeren en een taxi te vinden die je naar de Rio brengt. Laat je alleen wel naar het ‘Rio convention center’ brengen en niet naar het Rio casino. Deze veelgemaakte beginnersfout zal je namelijk een gezonde wandeling van een kwartier opleveren, omdat de WSOP-toernooien dus achteraf in een paar congreshallen worden gehouden, en niet in het casino zelf.
Als je trouwens zelf je hotel kunt uitkiezen, en niet toegewezen krijgt door een of andere pokersite waar je je gekwalificeerd hebt, is het aan te raden om een hotel van de Harrah’s-keten te kiezen. In deze hotels krijg je namelijk korting op je kamerprijs als je de WSOP speelt en dat kan nog best wel eens wat schelen. Uiteraard moet je hier bij de receptie wel zelf om vragen en je inschrijvingsformulier als bewijs kunnen tonen. Bovendien moet je in het bezit zijn van een zogeheten Total Rewards Card om je in te kunnen schrijven voor een WSOP-toernooi, en die kun je dan mooi in je eigen hotel scoren, in plaats van dat je daar in de Rio een klein uur voor in de rij moet staan tussen de andere groentjes. Behalve dat dat vrij vervelend is, is het ook niet goed voor je table image natuurlijk. Belangrijk om daar tijdig rekening mee te houden.
Zorg uiteraard ook dat je je inschrijvingen minimaal een dag van tevoren geregeld hebt. Je kunt niet een half uur voor aanvang van het toernooi aan komen zetten en verwachten dat er geen urenlange rij staat van luie pokerspelers die hier even niet zo goed over nagedacht hebben.
Dus wees er op tijd bij en dan moet verder alles van een leien dakje gaan. Gewapend met je casinokaart en je paspoort kun je je dan eindelijk inschrijven voor een WSOP-toernooi. Tenminste, als je genoeg cash bij je hebt. De meeste pinautomaten spugen niet meer dan $400 per keer uit en vragen daar ook nog eens flinke transactiekosten voor, dus dat is niet altijd even prettig. Het is een prima mogelijkheid om een aantal weken van tevoren een bankoverschrijving te doen naar het hotel-casino waar je verblijft, zodat je het daar bij aankomst cash kunt ophalen. Als dat niet lukt, wordt het een zoektocht naar iemand bij wie je je virtuele online dollars kunt inwisselen voor ‘echte’ dollars, en die vraag is flink groter dan het aanbod, kan ik je vertellen.
Maar als dat kleine hobbeltje genomen is, en je die meid achter de balie hebt geholpen met haar kennismaking met het fenomeen ‘paspoort’, zul je even later je inschrijfformulier te pakken hebben en kun je de rest van de dag nuttiger gaan besteden.
Als je de volgende dag op tijd op wilt staan voor het toernooi, maak je geen zorgen, door de jetlag zal je vanzelf rond zeven uur ’s ochtends klaarwakker naast je bed staan. Schrik ook niet van de bloedneus die je die nacht blijkbaar gehad hebt, dat komt door de dodelijke combinatie van de droge woestijnlucht en die ellendige airco. Dat gaat na een paar dagen wel weer over.
Gewapend met je identiteitskaart, je inschrijvingsbewijs, een flink rantsoen aan water en je andere pokerbenodigdheden maak je de trip naar de toernooizaal, waar de kaarten om 12:00 uur gedeeld zullen worden. Over de belangrijkste toernooiregels hoef je je geen zorgen te maken, die worden netjes omgeroepen voor de start van elk toernooi. Hoe je je aan de Amerikaanse en WSOP-regels moet aanpassen, zul je voor het grootste deel zelf moeten ontdekken. Het belangrijkste verschil met Europa was altijd in ieder geval dat er geen inzetlijn op tafel stond, waardoor je heel erg moest oppassen dat je niet onbedoeld callt, raiset of foldt. De geruchten gaan dat voornamelijk door de lobby van de FiDPA van Marcel Lüske daar binnenkort verandering in gaat komen, maar tot die tijd blijft het helaas behelpen.
Toch zal je geen moeite hebben om verder gewoon een lekker potje te kaarten, waar het je uiteindelijk toch allemaal om te doen was. En als je een aantal spannende uren later gelukkig genoeg bent om in de prijzen te eindigen, kun je de trotse wandeling maken naar de pay-out zaal, waar je wederom gevraagd zal worden of je nog een fooi wilt achter laten voor de dealers. Alsof je vrijwillig minimaal twee procent van je prijzengeld gaat afstaan hier. Dat kunnen ze wel van je verwachten, maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren.
Als je hier enige sociale druk voelt om iets te geven, dan is er gelukkig wel een uitweg voor om dit zonder naar gevoel in je buik af te wenden. Het is natuurlijk een feit dat het totaal geen zin heeft om fooi te geven, als het personeel niet eens weet van wie het afkomstig is. Dus kun je in alle eerlijkheid en met een glimlach de baliedame antwoorden:
“No, that’s alright, I always like to give it in person, at the end of the Series...”
Hierna weet de dame dat je al veel vaker met het bijltje gehakt hebt en dat je weet hoe je voor je mensen moet zorgen. Respect. Een handdruk later sta je weer op de gang, met je bankroll nog intact. Als ze niet zien wanneer je ze fooi geeft, zullen ze al helemaal niet merken als je het niet doet. Goed werk, je begint het spelletje eindelijk door te krijgen.
Zo vallen er nog veel meer leuke en aparte dingen te ontdekken in Las Vegas, die ik verder aan jou overlaat. En als je nog iets nieuws verzint, ik hoor het graag.
|
